W uroczystość Wszystkich Świętych Mszy świętej, po której odbyła się procesja z modlitwą za zmarłych, przewodniczył kustosz Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie, ks. Tomasz Szopa, który wygłosił również homilię. Po Eucharystii wierni udali się do symbolicznych i rzeczywistych grobów znajdujących się w Sanktuarium, powierzając zmarłych Bożemu miłosierdziu.

Punktem wyjścia homilii był odczytany w liturgii fragment Księgi Apokalipsy św. Jana, ukazujący nieprzeliczony tłum świętych stojących przed tronem Boga i przed Barankiem. Ksiądz kustosz zwrócił uwagę na dwa znaki obecne w tym obrazie: białe szaty oraz palmy trzymane w rękach.

Przywołując słowa o tych, którzy przychodzą z wielkiego ucisku i wybielili swoje szaty we krwi Baranka, wyjaśnił, że biała szata oznacza oczyszczenie i nowe życie otrzymane dzięki Chrystusowi. Palma jest natomiast symbolem męczeństwa. Męczennicy naśladują Jezusa, oddając życie za wiarę i zachowując miłość wolną od nienawiści wobec swoich prześladowców.

Ksiądz kustosz podkreślił, że apokaliptyczny obraz przemawia również do każdego z ochrzczonych. Biała szata przypomina o sakramencie chrztu, w którym człowiek zostaje uwolniony od grzechu i obdarzony łaską uświęcającą. Nawiązuje do niej także alba, podstawowy strój liturgiczny.

Chrzest włącza nas w tajemnicę męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa oraz otwiera na życie w przyjaźni z Bogiem. Otrzymany dar jest zarazem wezwaniem, by każdego dnia wzrastać w świętości poprzez coraz głębsze zjednoczenie z Jezusem. Uroczystość Wszystkich Świętych przypomina więc także o powołaniu, które każdy z nas ma realizować w swojej codzienności.

W dalszej części homilii ks. Tomasz Szopa nawiązał do Ewangelii o błogosławieństwach. Wskazał, że opisują one ludzi doświadczających niedostatku, smutku, niesprawiedliwości czy prześladowania, a jednocześnie niosą obietnicę i nadzieję płynącą od Boga.

W tym kontekście mówił o „białym męczeństwie”, czyli codziennym przeżywaniu wierności Chrystusowi pośród trudności. Jego wyrazem mogą być cichość, miłosierdzie, czystość serca, pragnienie sprawiedliwości i podejmowanie wysiłku budowania pokoju.

Ksiądz kustosz zachęcił wiernych do osobistego powrotu do początku piątego rozdziału Ewangelii św. Mateusza i postawienia sobie pytania: „W którym błogosławieństwie ja się najbardziej odnajduję?”. Zaprosił, by dostrzec w słowach Jezusa zarówno własne doświadczenia, jak i nadzieję zawartą w obietnicach towarzyszących każdemu z błogosławieństw.

Na zakończenie Eucharystii ks. Tomasz Szopa zaprosił zgromadzonych do pozostania na procesji połączonej z modlitwą za zmarłych. Przechodząc do symbolicznych i rzeczywistych grobów w Sanktuarium, wierni powierzali zmarłych Bożemu miłosierdziu. Wspólna modlitwa była wyrazem pamięci, wiary w świętych obcowanie oraz nadziei zmartwychwstania i życia wiecznego.