– Pragniemy być sługami Jezusa i troszczyć się o Niego, o Jego obecność w postaci chleba, z oddaniem i miłością. Jesteśmy świadomi wielkiej odpowiedzialności, za powierzony nam skarb. Zrobimy wszystko, aby tego zaufania nie zawieść – mówił przedstawiciel pobłogosławionych dziś nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej do posługi w Archidiecezji Krakowskiej.

Na początku liturgii ks. Tomasz Szopa powiedział, że błogosławieństwo nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej w Archidiecezji Krakowskiej po raz kolejny odbywa się w sanktuarium św. Jana Pawła II. W tym kontekście podkreślił, że Eucharystia była w centrum życia Ojca Świętego.

W czasie homilii ks. Paweł Baran zwrócił uwagę na trzy słowa obecne podczas dzisiejszej liturgii. Pierwszym jest „wybranie”. W tym kontekście zwrócił uwagę na wybranie Abrahama i fakt, że Pan Bóg zanim objawił mu swój plan wobec niego, to najpierw dał mu się poznać. – Pan Bóg zawsze wybiera w konkretnym celu – daje się poznać człowiekowi, ale przede wszystkim chce, żeby z tym poznaniem człowiek nie został sam, aby zaniósł to doświadczenie Pana Boga innemu człowiekowi – mówił proboszcz parafii wawelskiej i ceremoniarz Archidiecezji Krakowskiej.

Zaznaczył, że najbardziej Pan Bóg dał się poznać człowiekowi przez Jezusa Chrystusa. – Bóg stał się jednym z nas – przyjął ludzką naturę, ale przede wszystkim – odchodząc, zostawił nam Siebie, Chrystusa paschalnego w Eucharystii – mówił ks. Paweł Baran podkreślając, że w tym wymiarze wybranie nadzwyczajnych szafarzy jest wyjątkowe, bo będą zanosić ludziom Chrystusa w kawałku chleba. – To jest wasze główne zadanie – czynić Boga bliskim drugiemu człowiekowi – podkreślił kaznodzieja dodając, że każdy chrześcijanin został przez Boga powołany i wybrany, a zadaniem wierzących jest to powołanie rozpoznać. Nadzwyczajni szafarzy, którzy przyjęli dzisiaj błogosławieństwo do posługi w Kościele, to powołanie rozpoznali bardzo konkretnie. – Wybranie to nie jest prezent. Wybranie jest darem, który człowiek przyjmuje i staje się także zadaniem – otwiera nową perspektywę i wyznacza kolejny, konkretny kierunek w życiu – mówił kapłan.

Drugie słowo, na które zwrócił uwagę to „troska” Boga o ludzi. Wyrazem tej troski jest posłanie na świat Bożego Syna – Mesjasza, dobrego Pasterza, który będzie troszczył się o lud. Podobnie jest z powołaniem nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej – to wyraz troski Boga i Kościoła o lud wierny. – W dzisiejszej celebracji nie chodzi o was, ale o ludzi, do których będziecie posłani – mówił ks. Paweł Baran zwracając się do nadzwyczajnych szafarzy. Zauważył też, że troska ma drugie znaczenie i należy pamiętać, że Bóg jest także źródłem radości i pocieszenia w strapieniu człowieka, zwłaszcza chorego i samotnego, do którego z Eucharystią przyjdą nadzwyczajni szafarze.

Ostatnie słowo, które wskazał proboszcz z Wawelu to „poszukiwanie” w kontekście poszukiwań Jezusa przez uczonych w Piśmie, którzy chcieli Go zgładzić. Zachęcił, by każdy wierzący poszukiwał Jezusa w swojej codzienności. W pierwszej kolejności w znakach sakramentalnych. Ale szafarze oblicze Chrystusa mogą też odkryć w osobach chorych i cierpiących, do których będą przychodzili z posługą. – Wasza posługa jest zadaniem, ale może też stać się łaską. Będziecie przynosić Chrystusa sakramentalnego, ale będzie się także spotykać z Chrystusem w chorych, cierpiących i odrzuconych – podkreślał kapłan.

Trzydziestu nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej do posługi w Archidiecezji Krakowskiej pobłogosławił bp Robert Chrząszcz. – Cieszymy się, że powiedzieliście „tak” Kościołowi, który potrzebuje waszej pomocy, ale szczególnie waszego świadectwa. Macie nieść Chrystusa w Komunii świętej innym ludziom, ale doskonale wiecie, że macie Go nieść w swoim sercu, w swoim świadectwie, w swojej wierności Panu Bogu – mówił do nadzwyczajnych szafarzy krakowski biskup pomocniczy. 

– Pragniemy być sługami Jezusa i troszczyć się o Niego, o Jego obecność w postaci chleba, z oddaniem i miłością. Jesteśmy świadomi wielkiej odpowiedzialności, za powierzony nam skarb. Zrobimy wszystko, aby tego zaufania nie zawieść – mówił przedstawiciel pobłogosławionych dziś nadzwyczajnych szafarzy. – Życzę, by wam nigdy Komunia święta rozdawana nie spowszedniała i byście zawsze do chorych chodzili z empatią, a Ciało Chrystusa rozdawali z wiarą – mówił ks. Artur Czepiel, duszpasterz nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej w Archidiecezji Krakowskiej. 

Źródło: Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej

Serdecznie zapraszamy do wspólnego udziału w uroczystościach zarówno Wielkiego Tygodnia, jak i Świąt Paschalnych 2023 roku.

Serdecznie zapraszamy na koncert chóru Sanktuarium św. Jana Pawła II i Bocheńskiego Chóru Kameralnego Salt Singers.

mdk.bochnia.pl/sekcje/chor-kameralny-salt-singers/

W niedzielę, 26 marca 2023 r. nabożeństwo Gorzkich Żali odbędzie się wyjątkowo o godz. 16.15, z racji koncertu wielkopostnego naszego chóru.

– Wielki Post to przede wszystkim czas doświadczania tego, jak Bóg jest blisko nas – mówił dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Kurii Metropolitalnej, ks. Paweł Gałuszka, w czasie liturgii stacyjnej w sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie na Białych Morzach.

W homilii ks. Paweł Gałuszka stwierdził, że Jezus podąża do człowieka, który potrzebuje Jego uzdrowienia i miłości. Faryzeusze szukali wyłącznie sposobności, by zaprzeczyć miłości, którą niesie Chrystus. W Ewangelii opisano uzdrowienie człowieka, który przez 38 lat był niepełnosprawny. Jezus dał mu wolność wyboru i otworzył go na spotkanie, dzięki któremu chory odzyskał zdrowie, przede wszystkim w wymiarze duszy i pragnień.

Duszpasterz rodzin podkreślił, że człowiek potrzebuje w życiu działania Bożej łaski, miłości i obecności. Obraz wyschniętej ziemi, która pragnie wody dla swego rozwoju, mówi o każdym człowieku poszukującym Boga. – Czas Wielkiego Postu jest okresem wychodzenia na pustynię, ale także czasem, gdy odkrywamy w sobie pustynię. Pustynię braku miłości do drugiego człowieka, braku miłości do nas samych, braku miłości do Boga – wskazał i dodał, że sakrament chrztu świętego jest źródłem odnowienia dla całego wszechświata i każdego człowieka. Chrzest nie jest jednostkowym aktem, ale ciągłym dynamizmem. – Człowiek wierzący to ten, który jak zeschła ziemia pragnie wody życia: uzdrowienia, miłości, ostatecznie do swej realizacji pragnie Bożej obecności i działania – zaznaczył.

– Ile we mnie ofiarności, wrażliwości, bym umiał dzielić się przed wszystkim sobą? – pytał ks. Paweł Gałuszka. Stwierdził, że w dzisiejszych czasach rodziny są często podzielone, a małżonkowie żyją w związku jak samotne wyspy. Wskazał, że świętość należy postrzegać jako umiejętność dostrzeżenia potrzeb drugiego człowieka. Stwierdził, że faryzeusze byli wpatrzeni w siebie i mijali się z tym, co było związane z Bogiem. Przykazania czynili balastem, odwracając ich znaczenie. Wiara, która staje się dodatkiem w życiu niczego nie rozwiązuje i przybiera formę ideologii, moralizowania czy opinii. Człowiek zamknięty w opiniach nie odradza się, ponieważ nie ma w kim tego dokonać. Poprzez chrzest święty każdy wierzący jest powołanym by rodzić obfite owoce wiary.

Ks. Paweł Gałuszka powiedział, że coraz częściej można usłyszeć o aktach apostazji. Stwierdził, że wobec tego warto zadać osobie niewierzącej pytanie jak wygląda Bóg, w którego nie wierzy. – Większość ludzi odrzuca Boga, który jest ich wymysłem lub wyobrażeniem albo wymysłem czy wyobrażeniem kogoś innego – zauważył. Bezradny paralityk przedstawiony w Ewangelii wskazuje na doświadczenie niemocy w podążaniu za Bogiem. W każdym człowieku są trudności, których nie może rozwiązać sam. Dla ludzi wierzących istnieje jednak stale myśl o Bogu, który wychodzi do człowieka. – To jedno z najpiękniejszych doświadczeń wiary: świadomość Boga, który jest blisko. Czas Wielkiego Postu nie ma się koncentrować nad tym jak daleko od Niego jesteśmy, choć warto sobie czasem uświadomić naszą niewierność i grzech. Wielki Post to przede wszystkim czas doświadczania tego, jak Bóg jest blisko nas – podkreślił ks. Paweł Gałuszka. Na zakończenie stwierdził, że świadomość obecności Jezusa w życiu powinna być czymś, co rozbudza nadzieję.

Źródło: Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej

W sobotę 18 marca w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie pod batutą Jacka Bonieckiego wystąpił chór i orkiestra Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca „Mazowsze” wraz z solistami. Wybrzmiały pieśni pasyjne oraz „Requiem” d-moll Mozarta.

Melomani oraz liczni wierni zgromadzili się w sobotę na krakowskich Białych Morzach, aby wraz z Państwowym Zespołem Ludowym Pieśni i Tańca „Mazowsze” poprzez muzykę jeszcze pełniej przeżywać kolejne dni Wielkiego Postu.

Pieśni pasyjne były wprowadzeniem do „Requiem” d-moll Wolfganga Amadeusza Mozarta. – To jedno z największych, najbardziej znanych dzieł muzyki sakralnej. Skoro jest to Msza żałobna, najlepiej wybrzmiałaby w kontekście modlitwy za zmarłych w listopadzie. Wtedy też jest najczęściej grywana. Okres Wielkiego Postu również sprzyja refleksji nad kruchością życia człowieka, a uświadomienie sobie tego powinno prowadzić do nawrócenia do Boga i być odpowiedzią na heroiczną miłość Ojca względem nas. Udział w tego rodzaju koncercie muzyki sakralnej w okresie przygotowania do Świąt Paschalny może pomóc człowiekowi wejść jeszcze głębiej w rozważanie tajemnicy męki i śmierci Chrystusa oraz poprowadzić do doświadczenia duchowego, do spotkania z Bogiem — wyjaśnia ks. Grzegorz Lenart, przewodniczący Archidiecezjalnej Komisji Muzyki Kościelnej, duszpasterz muzyków kościelnych Archidiecezji Krakowskiej i jeden z pomysłodawców Muzycznych Wieczorów na Białych Morzach.

Organizatorzy podkreślają, że sobotni koncert „Mazowsza” cieszył się dużym zainteresowaniem ludzi w różnym wieku. – Wierni szukają czegoś zupełnie innego, niż znajdują w świecie. W przestrzeni sacrum chcą odnaleźć samego Pana Boga, zostawić profanum przed drzwiami świątyni i wejść w inną rzeczywistość — mówi ks. Lenart.

Potwierdzają to uczestnicy wydarzenia na krakowskich Białych Morzach. – To była prawdziwa uczta duchowa, na którą warto było pójść. Samo „Requiem”, jego głęboka interpretacja, przypominała nam, słuchaczom, o sensie pierwszej części Wielkiego Postu, jakim jest pokuta oraz chęć żałowania za grzechy. Wsłuchując się natomiast w dźwięki pieśni pasyjnych, można było mieć wrażenie, iż wykonawcy są naocznymi świadkami Męki Zbawiciela. Całość występu stanowiło bardzo dobre tło do rozmyślania nad swoją niedoskonałością, którą może uleczyć jedynie zbawcza śmierć Chrystusa na krzyżu — mówi po koncercie kl. Artur z Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej.

Karol, który sam jest tancerzem zespołu folklorystycznego, zwraca uwagę na warstwę kulturową i wizualną. Jego zdaniem to, co można było zobaczyć podczas koncertu Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca „Mazowsze”, pozwalało jeszcze głębiej wejść w wielkopostny nastrój i prawdziwy sens tego okresu liturgicznego. – Piękne kujawskie stroje i niecodzienne aranżacje pieśni pasyjnych wywarły na mnie niezapomniane wrażenie. Szczególnie urzekła mnie tematyka koncertu w nawiązaniu do przeżywanego Wielkiego Postu oraz niepowtarzalna atmosfera, która panowała. Występ „Mazowsza” wywarł na mnie spektakularne wrażenie i na długo pozostanie w mojej pamięci! – dzieli się swoimi wrażeniami chłopak.

Sobotni koncert wpisał się w cykl Muzycznych Wieczorów na Białych Morzach. To inicjatywa, która od października 2021 r. gromadzi melomanów i wiernych w krakowskim Sanktuarium św. Jana Pawła II. Koncerty mają być zachętą do otwarcia się na kontemplację Boga poprzez piękno, a muzyka ma pomagać w pełniejszej i głębszej modlitwie.

Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej
Foto: SJP2