Homilia i antyfona z I Niedzieli Wielkiego Postu

Esencja z I Niedzieli Wielkiego Postu to nagranie homilii i antyfony na wejście. ⬇👂
 
Antyfona na I Niedzielę WP “Będzie Mnie wzywał”.
Kompozytor: Lucjan Dmytrzak
Celebrans: ks. kan. Tomasz Szopa
Homilia: ks. Grzegorz Lenart
Schola wielogłosowa i schola gregoriańska Sanktuarium św. Jana Pawła II
Psalmista: Barbara Trzcińska
Kantor i prowadzenie: Susi Ferfoglia
Organista: Kacper Orzechowski
 
Ks. Grzegorz za św. Janem Pawłem II pyta nas i samego siebie: “Co zrobiłeś ze swoim chrztem?” Zachęcał nas również do przeczytania Psalmu 91.

 

Pośród tekstów liturgiczny przeznaczonych na dzisiejszą niedzielę, niezwykle wartościową jest antyfona na wejście, której polski tekst został ubrany po raz pierwszy w szatę muzyczną, będącą egzegezą tekstu biblijnego, by jeszcze lepiej, bo na skrzydłach muzyki, słowo Boże mogło trafić do naszych serce i tam zasiewać ziarno bezgranicznej ufności Bogu. Kard. Ratzinger powiedział „Muzyka odsłania zasypaną drogę do serca” – czy to poprzez bezpośrednie śpiewanie czy to poprzez słuchanie muzyki. Muzyka, przekazuje sens zawarty w tekście poprzez mądre ułożenie dźwięków. W liturgii muzyka pełni rolę egzegezy brzmieniowej, dlatego jest samą liturgią par excellence, a nie oprawą, dodatkiem, wypełnieniem ciszy. Stawia nas to w zupełnie nowe spojrzenie muzyki, która nie bazuje na kryterium, żeby się podobała, i nie jest własnością żadnej grupy partykularnej, ale jej celem jest przekazywanie sensu zawartego w danej, konkretnej liturgii i ma pełnić rolę egzegetyczną wraz ze wszystkimi innymi elementami liturgii. Muzyka ma przyciągać do Boga swoim pięknem. A piękna jest wtedy, gdy kiedy dochodzi do pełnej jej realizacji. Gdy jest taka, jak chciał tego Kościół, bo otrzymał ją od samego Chrystusa.

Jeśli wejdziemy jeszcze głębiej w tekst tej antyfony, to zauważymy, że w dwóch wersetach psalmu, które ją tworzą Bóg mówi w pierwszej osobie! W innych wersetach mówi w trzeciej osobie. Tu się zwraca w pierwszej osobie do człowieka, aby miał pewność, abyśmy MY mieli pewność, że Bóg nas wysłucha i obdarzy długim życiem. Punkt kulminacyjny obietnicy Bożej jest w słowie: “okryję sławą” – w śpiewie gregoriańskim słowo to wyrażone jest tą samą formułą melodyczną jaka się znajduje w kantykach na Wielką Sobotę. I nie jest to przypadek, bo Kościół właśnie poprzez ten prosty zabieg melodyczny, przekazuje nam bardzo ważną prawdę: Wielki Post ma być przeżyty już w perspektywie Wielkanocy, kiedy to Chrystus w swoim zmartwychwstaniu „okryje nas sławą”. I tutaj widzimy, że Introit na I Niedzielę już nawiązuje do Wielkanocy: Wielki Post wzywa nas, aby wrócić do źródła doświadczenia paschalnego: odnaleźć na nowo życiodajną więź z Chrystusem. To oczywiście wiedzie poprzez doświadczenie pustyni, poprzez próbę głodu, kuszenie.

Zapraszamy już dziś na II Niedzielę Wielkiego Postu o 12.15 do naszego Sanktuarium.