Katolicy w Krakowie - wspólnota brazylijska

“Katolicy w Krakowie” działają od 14 listopada 2021 r. Udzielają sakramentów wiernym mówiącym po portugalsku, stąd właśnie zwyczajowa nazwa “wspólnota brazylijska”. Odprawiane są msze św., chrzty, śluby, spotkania formacyjne i rekolekcje.

Jeśli chcesz dołączyć – skontaktuj się z księdzem Jonaszem Magno.

“Językiem urzędowym” wspólnoty jest język portugalski.

Odpowiedzialnymi za wspólnotę są Raquel Thiel, Ks. Jonas Magno i Ks. Bernardo Ibarra

Więcej zdjęć: https://galeria.catolicosemcracovia.com

 

 

Católicos em Cracóvia

O que vocês fazem nas reuniões? São celebradas missas, batizados, casamentos, reuniões de formação católica e retiros. Qual é o propósito/carisma da comunidade? Oferecer os sacramentos para os fiéis de língua portugues.

Qual a data de fundação da comunidade? 14 de Novembro de 2021

Como alguém pode contactar e aderir a comunidade. É possível? Quando e com base em quais “princípios”? É possível aderir. Podem contactar o padre Jonas Magno. As missas acontecem regularmente no Santuário. É preciso ter em mente que a língua oficial da comunidade é o Português.

Responsáveis pela comunidade (tanto religiosos como leigos)? Raquel Thiel, Padre Jonas Magno e Padre Bernardo Ibarra

Fotos: https://galeria.catolicosemcracovia.com


Katolicka Wspólnota SHALOM

Katolicka Wspólnota Shalom przynależy do Kościoła Katolickiego i jest przezeń uznana jako Międzynarodowe Prywatne Stowarzyszenie Wiernych o osobowości prawnej. W 2007 roku Wspólnota została uznana przez Stolicę Apostolską jako Międzynarodowe Stowarzyszenie Wiernych, jest zatem uznana na całym świecie przez Świętą Matkę Kościół. W maju 2012 roku papież Benedykt XVI, za pośrednictwem Papieskiej Rady do Spraw Świeckich, ostatecznie zatwierdził statut Katolickiej Wspólnoty Shalom, gdy Wspólnota obchodziła swoje 30-lecie.

Obecną w kilkudziesięciu krajach na świecie, Katolicką Wspólnotę Shalom tworzą mężczyźni i kobiety, które przyjmują różne formy życia, jakie są obecne w Kościele, angażując się w życie wspólnotowe i misjonarskie, przyjmując za cel głoszenie Ewangelii Jezusa Chrystusa wszystkim ludziom, szczególnie tym będącym daleko od Jezusa i Kościoła.

Co tydzień Wspólnota prowadzi grupę modlitwy przy ulicy Wiślnej 12, spotkanie to oparte jest na wspólnej modlitwie, formacji i integracji. Wspólnota organizuje od imprez do kursów, od spotkań towarzyskich do rekolekcji.

Więcej informacji a propos spotkań znajdują się na naszej stronie internetowej.

Naszym celem jest ewangelizacja i formowanie ludu, czyli, pierwsze głoszenie dobrej nowiny Zmartwychwstałego Jezusa i przez towarzyszenie duchowe, formację i tworzenie wspólnoty budować relację osobistą z Bogiem.

W Krakowie działają od dziewięciu lat, a w Sanktuarium od dwóch

Jak dołączyć? –> Przeczytacie tutaj: comshalom.org/pl 

Kontakt: tel. 537-504-166
https://www.facebook.com/shalomkrakow 

Odpowiedzialna za misje w Krakowie: Danielle Correia
Duchowy: ks. Rafał Buzała


Wspólnota i Teatr Tańca Lilia

Zespół Lilia to ludzie, których łączy Bóg, taniec i twórczość. Każdy z nas jest inny, ma osobistą historię relacji z Bogiem, trenował trochę inne techniki tańca, ma swój niepowtarzalny styl, ale wszystkich nas łączy miłość do Jezusa. Tę miłość wyrażamy ruchem, ponieważ to najbliższa nam forma twórczości. Trenujemy razem, modlimy się wspólnie, przyjaźnimy się i wspieramy. Fundamentem naszej pracy jest Bóg i to, co do nas mówi przez swoje Słowo. Doświadczyliśmy Jego miłości i chcemy ją przekazywać światu w formie sztuki. Spektakl „Lilia” to nasze główne posłannictwo, ale równie mocno w sercu mamy modlitwę i spontaniczny taniec uwielbienia.

Oprócz tancerzy Wspólnotę Lilia tworzą osoby, które jeszcze nie występują, ale uczą się choreografii i tańca dla Boga, a także osoby zaangażowane poprzez różne talenty w naszą działalność: zaplecze techniczne, filmy i zdjęcia, promocja wydarzeń, logistyka, finanse, itp. Wszyscy łączymy się na wspólnej modlitwie, Eucharystii oraz formacji duchowej. Razem budujemy żywą Bożą świątynię, starając się o odnowę, tj. przemianę serca, na drodze do której naszą przewodniczką jest Maryja.

Więcej informacji: https://wspolnota-lilia.pl/ 

Teatr Tańca Lilia w Sanktuarium św. Jana Pawła II działa od: września 2022 roku

Liderką wspólnoty jest: Agata Stodolska, agata.stodolska@gmail.com
Duszpasterzem wspólnoty jest ks. dr hab. Marcin Godawa, marcin.godawa@upjp2.edu.pl


Ognisko Świętej Rodziny

„Rodzino, Bóg ma w tobie upodobanie. Nie znalazł dla swojego Syna Jedynego godniejszego miejsca  niż Rodzina – Nazaretańska Rodzin. I tę Rodzinę daje ci Bóg. Jest twoja: « Ikona i wzór każdej ludzkiej  rodziny ». (…) Zaufaj Jej na wieki! To jest Przymierze twojego ocalenia i ocalenia świata!”.

abp Kazimierz Majdański

Święta Rodzina jest pierwszym ogniskiem miłości, poprzez które zapłonąć mają ogniska domowe czyli rodziny chrześcijańskie, by na wzór Maryi i Józefa adorować Jezusa i wiernie pełnić wolę Bożą. Od  Świętej Rodziny nasze rodziny uczą się zawierzenia, miłości, oddania, umiejętności cierpliwego i ufnego  dźwigania codziennych trosk i cierpień, a nade wszystko uczą się żyć dla Jezusa i z Nim, na chwałę Trójcy  Świętej. Dzięki wspólnocie rodziny mogą nawzajem ubogacać się doświadczeniem przeżywania  swojego powołania małżeńskiego i rodzicielskiego. 

Program formacyjny „Ognisk Świętej Rodziny" wyrasta na fundamencie charyzmatu Instytutu  Świeckiego Życia Konsekrowanego Świętej Rodziny, który został założony 11 października 1986 roku w  Łomiankach przez śp. ks. abpa Kazimierza Majdańskiego i dr Monikę Wójcik. 

Spotykamy się raz w miesiącu w budynku Caritas przy Sanktuarium Jana Pawła II w Krakowie. Spotkania  zaczynamy od wspólnej Eucharystii i Adoracji. Następnie mamy czas na rozmowy, konferencję, czas dla  małżonków i dzielenie. Dzień skupienia kończymy wspólnym obiadem. 

W Centrum Jana Pawła II "Nie lękajcie się!" spotykamy się od listopada 2018 roku. Cieszymy się, że możemy spotykać się  w miejscu, które szczególną opieką otacza św. Jan Paweł II – Papież Rodzin. 

Na początku roku formacyjnego podajemy terminy dni skupienia, w których będziemy się spotykać. 

Każdego kto chciałby bliżej poznać naszą wspólnotę zapraszamy do kontaktu. Dane osób  odpowiedzialnych podajemy poniżej. 

Osoby odpowiedzialne: 

Magdalena i Andrzej Przybylak 

Magdalena: 503 586 866 madziaaprzybylak@gmail.com  

Andrzej: 695 546 222 anprzy@gmail.com

Duszpasterz wspólnoty: ks. Rafał Chruśliński


Okrągły Stół przy Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie – tworząca się Rada Rycerzy Kolumba

Rycerze Kolumba to największa na świecie katolicka organizacja świecka dla mężczyzn, założona prawie 140 lat temu prze bł. ks. Michaela McGivneya. Łączy nas miłosierdzie, jedność i braterstwo.
Członkami Rycerzy Kolumba mogą być jedynie mężczyźni, którzy ukończyli 18 lat i są praktykującymi katolikami pozostającymi w duchowej łączności ze Stolicą Apostolską. Wymóg bycia praktykującym katolikiem oznacza, że dany mężczyzna akceptuje
Urząd Nauczycielski Kościoła Katolickiego w sprawach wiary i moralności, dąży do życia zgodnego z przykazaniami Kościoła Katolickiego, a także może przystępować do sakramentów świętych.

27.03. 2021 kiedy przyjęto pierwszych Braci. Kolejne przyjęcie miało miejsce 18.12 2021 oraz 31.01.2023 – obecnie jest 10 Braci.

Zostań Rycerzem Kolumba w tworzącej się Radzie przy Sanktuarium Św. Jana Pawła II!
Spotykamy się w każdy drugi wtorek miesiąca o godz. 18.30. na spotkaniu formacyjnym.

 

Kontakt:
Bogusław Machniewicz – tel. 667 110 001, boguslawm64@gmail.com

Duszpasterz:
ks. Artur Czepielartur1069@wp.pl


Schola gregoriańska

Zainteresowanych tematyką formacji liturgicznej przez śpiew zapraszamy do scholi gregoriańskiej, która raz w miesiącu na Mszy św. o godz. 12.30 towarzyszy w modlitwie liturgicznej poprzez najstarszy śpiew Kościoła – śpiew gregoriański.
Spotkania zaczynamy gregoriańskimi nieszporami w kaplicy św. Kingi w dolnym kościele. Po czym mamy próbę śpiewu, a ostanie pół godziny formację liturgiczną, która polega na rozważaniu jakiegoś tematu liturgicznego.
Próby w środy od 19:00 (nieszpory w kaplicy św. Kingi).
Można dołączyć w każdej chwili, po skontaktowaniu się z prowadzącą.
Zapraszamy wszystkie osoby chętne – mężczyzn i kobiety – z dobrym głosem i pragnieniem pogłębienia przeżywania liturgii.
Opiekę nad scholą gregoriańską sprawuje prof. Susi Ferfoglia, która może udzielić też bardziej szczegółowych informacji na temat scholi.
Duszpasterz odpowiedzialny za scholę: ks. Grzegorz Lenart
Schola gregoriańska powstała przy Sanktuarium w październiku 2022 r.
Kontakt: susi.ferfoglia@upjp2.edu.pl, tel. 504 615 391


Młode Uwielbienie

Zespół Młode Uwielbienie powstał w listopadzie 2020 roku.

Grupę w dużej mierze tworzą młodzi ludzie związani z Sanktuarium św. Jana Pawła II.

Młodzież oraz dzieci w wieku od 11 do 16 lat wspólnie grają i śpiewają pieśni liturgiczne oraz pieśni uwielbienia. Młodzi muzycy grają na skrzypcach, wiolonczeli, flecie, klarnecie, trąbce, pianinie oraz na instrumentach perkusyjnych.
Grupa uświetnia śpiewem Msze święte w naszym kościele.
Gra również podczas organizowanych cyklicznie w Sanktuarium wieczorach uwielbienia (np. w okresie adwentu czy Wielkiejnocy), zagrała także podczas dni skupienia dla młodzieży licealnej.

Zespół prowadzi mgr Sylwia Kościuszko, drugi organista SJP2.
Duszpasterzem grupy jest ks. Grzegorz Lenart.

Zapraszamy do subskrybowania kanału na YouTube: https://www.youtube.com/@muwielbienie

Poniżej można posłuchać pierwszego teledysku Zespołu z 2021 roku.


Sursum Corda Sanktuarium św. Jana Pawła II Kraków

Jesteśmy Szkołą Ewangelizacji dla rodzin, czyli wspólnotą, która gromadzi małżeństwa, rodziców i ich dzieci, by głosić sobie i innym Dobrą Nowinę. W chaosie współczesnego świata każdy, a w szczególności rodziny, potrzebują wsparcia na drodze wiary, by to, co najcenniejsze, przekazać kolejnemu pokoleniu.

Jesteśmy szkołą należącą do Szkoły Ewangelizacji Świętego Andrzeja (SESA). Głównym narzędziem SESA są kursy (rekolekcje), które mają pomóc w rozpaleniu żywej wiary oraz doświadczeniu relacji z Bogiem.

Pragniemy, aby powołanie do głoszenia Ewangelii, które Jezus dał każdemu z nas, było realizowane nie tylko w naszych rodzinach, ale także w każdej rodzinie na świecie oraz aby dzieci mogły usłyszeć Dobrą Nowinę w swoim domu, od swoich rodziców. Chcemy tworzyć wspólnotę otwartą na każdego człowieka, niosącą sobie wzajemną pomoc, zarówno duchową, jak i tę codzienną, a także chcemy dzielić się życiem i wiarą, modlić za siebie oraz wspólnie się formować do głoszenia Słowa Bożego.

Inspiracją dla nas jest Święty Jan Paweł II, który w centrum swej posługi stawiał rodzinę oraz potrzebę nowej ewangelizacji. Jesteśmy dumni, że możemy w tym wspaniałym miejscu, przy Sanktuarium Św. Jana Pawła II budować Wspólnotę wpisującą się w duchowy testament Świętego Jana Pawła II.

 

Spotykamy się raz w miesiącu w soboty na Eucharystii, nauczaniu, modlitwie uwielbienia i  świętowaniu. Rozpoczynamy nasze spotkania o godzinie 16.00, od wspólnej Eucharystii w Kaplicy Kapłańskiej. W czasie spotkania zapewniamy dzieciom opiekę oraz zajęcia warsztatowe.

Poza spotkaniami ogólnymi spotykamy się także w grupkach dzielenia, gdzie w mniejszym gronie modlimy się i dzielimy Słowem oraz doświadczeniem kroczenia z Bogiem.

 

Kalendarium Wspólnoty na rok 2023 wygląda następująco:

  • 9.09.2023 –  spotkanie ogólne Wspólnoty
  • 7.10.2023 –  spotkanie ogólne Wspólnoty
  • 11.11.2023 –  spotkanie ogólne Wspólnoty
  • 16.12.2023 –  spotkanie ogólne Wspólnoty

Więcej informacji można uzyskać dzwoniąc do Lidera Wspólnoty Tymoteusza Aleksandrowicza: 663 913 573 lub pisząc maila na adres: krakowjp2@sursumcordamissio.com.

Duszpasterz: ks. Bernard Ibarra


Duszpasterstwo osób z niepełnosprawnością "BARKA"

Przy sanktuarium św. Jana Pawła II działa duszpasterstwo dla osób z niepełnosprawnością, ich rodzin, przyjaciół, osób zawodowo związanych z chorymi i niepełnosprawnymi oraz wolontariuszy. 

To jest czysta Ewangelia –  obecność Chrystusa w najbardziej potrzebujących. Myślę, że sam Jan Paweł II by sobie tego życzył. Miał ciepły stosunek do osób z niepełnosprawnością, był otwarty na człowieka słabego, najbardziej bezbronnego – tak o duszpasterstwie dla osób z niepełnosprawnością, ich rodzin i przyjaciół, które powstało przy sanktuarium św. Jana Pawła II na Białych Morzach w Krakowie mówi jego kustosz ks. Tomasz Szopa.

Inicjatywa powstania duszpasterstwa wyszła od osób, które zawodowo zajmują się pomocą osobom z niepełnosprawnością. Spiritus movens była Barbara Sikora, która jest logopedą i pracuje głównie nad umiejętnościami komunikacyjnymi podopiecznych. W swojej pracy ma okazję często rozmawiać z młodzieżą i dorosłymi osobami z niepełnosprawnością, które dzielą się swoimi trudnościami czy marzeniami. – W tych rozmowach często powtarza się, że najbardziej w życiu brakuje im spotkań i rozmów z ludźmi zdrowymi spoza ich najbliższego środowiska, którzy często nie zwracają na nich uwagi, ignorują, a czasami nawet traktują bez szacunku – mówi Barbara Sikora.

Duszpasterstwo które powstało 16 maja 2021 roku skierowane jest do osób z niepełnosprawnością, ale także ich rodzin, przyjaciół, osób pracujących z chorymi i niepełnosprawnymi oraz  wolontariuszy. – Nie da się oddzielić tych światów, bo osoby z niepełnosprawnością często nie potrafią samodzielnie egzystować i potrzebują wsparcia innych osób, a to wsparcie wymaga dużego zaangażowania. Żeby móc im dobrze towarzyszyć i wspierać, to samemu trzeba mieć z czego czerpać. To duszpasterstwo ma być takim miejscem, w którym każdy z nas będzie czuł się kochanym i akceptowanym, nabierze sił duchowych do przyjmowania codziennych trudów i będzie stawał się świadkiem Bożej obecności i miłości – podkreśla Barbara Sikora.

Ksiądz kustosz zaznacza, że nie bez znaczenia jest kontekst w jakim pojawiła się pierwsza myśl, aby to duszpasterstwo powstało, czyli jesienne protesty po wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie aborcji z powodów eugenicznych. – To był impuls, żeby dać jakąś odpowiedź, ale żeby ona nie była ograniczona do słów i polemiki z protestującymi, ale przez konkretne działanie wspierała osoby  z niepełnosprawnością i ich rodziny, bo one potrzebują wsparcia i duchowego, i bardzo wymiernego od wspólnoty życzliwych osób – podkreśla ks. Tomasz Szopa.

Spotkania duszpasterstwa odbywają się regularnie w trzecie niedziela miesiąca. O godz. 17.00. spotykamy się na wspólnej Eucharystii ze słowem Bożym skierowanym do nas. W sezonie czasu letniego spotkania odbywają się po Mszy Świętej, a w czasie zimowym o godz.15. Spotkania są bardzo różnorodne. Jedne są spotkaniami formacyjno-modlitewnymi, inne integracyjnymi. Jest czas na świadectwa, rozmowy z  zaproszonymi gośćmi i świętowanie.  W okresie wiosennym wyjeżdżamy najczęściej w góry na weekend integracyjny, by cieszyć się wspólnym przebywaniem i podziwiać piękno przyrody. Jesienią zaś na wyjazd rekolekcyjny, by dzielić  się Słowem Bożym i w adoracji zawierzać Panu Bogu nasze sprawy.  Krótki opis i fotorelacje z dotychczasowych spotkań znajdują się w zakładkach.

Serdecznie zapraszamy i zachęcamy osoby zainteresowane do włączenia się w działania duszpasterstwa. 

Duszpasterz – ks. Kustosz Tomasz Szopa

Odpowiedzialna za wspólnotę – Barbara Sikora.

Kontakt telefoniczny: Barbara – 668 600 632

Pierwsze spotkanie duszpasterstwa osób z niepełnosprawnością, ich rodzin i przyjaciół przy sanktuarium św. Jana Pawła II na Białych Morzach odbyło się w niedzielę 16 maja. Rozpoczęło się Mszą św. o godz. 17.00 sprawowaną przez kustosza ks. Tomasza Szopę. Po Eucharystii swoim świadectwem podzieliła się p. Agnieszka, która wraz z mężem wychowuje czwórkę dzieci, w tym dwoje adoptowanych z niepełnosprawnościami intelektualnymi. Zebrani w kościele mogli zobaczyć także krótki film opowiadający historię życia p. Piotra, młodego mężczyzny zmagającego się z dystrofią mięśni. 

W czasie tego spotkania w Sanktuarium Jana Pawła II można było usłyszeć „Karolowe Pieśni”, muzyczny projekt Wojtka Klicha oparty na poezji Karola Wojtyły. Artystom towarzyszył zespół Drum Syndrome działający w ramach Stowarzyszenia Rodziców i Przyjaciół Dzieci z Zespołem Downa „TĘCZA”.

Po wspólnej modlitwie na Mszy Świętej, odbyło się spotkanie duszpasterstwa w sali budynku Caritas. Było to spotkanie zapoznawcze, podczas którego zawiązała się grupa osób zainteresowanych. Pojawiło się kilka dorosłych osób niepełnosprawnych, rodzin wychowujących dzieci z niepełnosprawnością oraz osoby związane zawodowo ze środowiskiem osób niepełnosprawnych. Był to ważny czas dzielenia się swoimi historiami życia i doświadczeniami, którymi mogliśmy ubogacić się wzajemnie. 

 

Tym razem po Mszy Świętej, wspólnie udaliśmy się na wystawę Śladami Jezusa, którą można obejrzeć w jednym z budynków przy Sanktuarium. 

Ta niezwykła multimedialna podróż do Jerozolimy, z I wieku, pozwala poznać i przeżyć tajemnicę męki, śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa. Narratorem wystawy jest Piotr Fronczewski, którego głos prowadzi przez 8 multimedialnych sal z bardzo ciekawymi, różnorodnymi projekcjami.  

Było to dla nas wszystkich mocne, poruszające przeżycie oddziałujące na wiele zmysłów –  wzrok, słuch, dotyk, a także węch, dzięki czemu mogliśmy bardziej poczuć ogrom cierpienia Pana Jezusa. Na koniec na pamiątkowej tablicy zostawiliśmy swój ślad.

Serdecznie polecamy!

 

W tym wakacyjnym czasie po Mszy Świętej mieliśmy możliwość poznać bliżej Sanktuarium Świętego Jana Pawła II Wielkiego, przy którym się spotykamy. O jego powstawaniu, pięknych, ciekawych miejscach i udogodnieniach dla osób z niepełnosprawnościami opowiedział i oprowadził nas sam projektant całego kompleksu Centrum „Nie lękajcie się!”, architekt pan Andrzej Mikulski.

Było to bardzo interesujące i pełne ciekawostek zwiedzanie i zgłębianie nieodkrytych dotąd przez  nas miejsc Sanktuarium. 

 

Na wrześniowym spotkaniu podczas Mszy Świętej  usłyszeliśmy pieśni liturgiczne wykonane przez niewidomych muzyków z Zespołu Fundacji Cantito. Członkowie zespołu chętnie śpiewają i grają na Bożą chwałę uświetniając msze święte, ale też świetnie odnajdują się w repertuarze muzyki rozrywkowej. Po wspólnej modlitwie w jednej z sal w CJP2 odbył się koncert. Było to kolejne wyjątkowe spotkanie naszej grupy duszpasterskiej z utalentowanymi muzycznie osobami niewidomymi, które pokonując wiele barier potrafią swoją pasją i radością zarażać innych. Radosna atmosfera udzieliła się wszystkim, bo zarówno widzowie jak i sami artyści mieli niedosyt takich spotkań na żywo w ostatnim czasie. W przyszłym roku zespół będzie świętował swoje 10-lecie. Gratulujemy i życzymy jak najwięcej koncertów w jubileuszowym roku działalności!

 

W tym miesiącu także gościliśmy grupę utalentowanych muzycznie osób niewidomych. W muzyczną oprawę liturgiczną Mszy Świętej włączyli się uczniowie i absolwenci wraz z nauczycielami ze Szkoły dla Niewidomych i Słabowidzących przy ul. Tynieckiej w Krakowie. Po Mszy Świętej uczestniczyliśmy w modlitwie różańcowej z rozważaniami ks. Tomasza skierowanymi do nas, opartymi na tekstach św. Jana Pawła. Po różańcu odbyło się spotkanie przy herbacie w sali budynku Caritas podczas którego porozmawialiśmy z artystami i świętowaliśmy imieniny naszego Duszpasterza ks. Tomasza, życząc mu wielu Bożych Łask w pracy duszpasterskiej.

 

Na tym spotkaniu rozmawialiśmy o aktualnych wydarzeniach w życiu każdego z nas. Dzieliliśmy się przeżyciami, radosnymi i trudniejszymi chwilami z ostatniego czasu. Dzięki takim rozmowom możemy się lepiej poznawać i w konkretnych sytuacjach udzielać potrzebnego wsparcia.

Cykl spotkań formacyjnych rozpoczęliśmy od rozważania fragmentu Listu apostolskiego Św. Jana Pawła 2 Salvifici Doloris o chrześcijańskim sensie ludzkiego cierpienia skierowanego do chorych w 1984 roku, przeżywanym w Kościele jako jubileuszowym Roku Odkupienia. Przy okazji tych rozważań dzieliliśmy się świadectwami przeżywania cierpienia w naszym życiu.

Tym razem spotkanie było świąteczne z wspólnym kolędowaniem. Każdy z nas ma swoje ulubione kolędy, więc mógł je zaśpiewać solo, w duecie lub z większą grupą. Towarzyszył nam zespół muzyków grających na gitarach, pianinie i instrumentach perkusyjnych. Tym radosnym śpiewem mogliśmy wielbić narodzonego Jezusa i cieszyć się Jego obecnością w naszym życiu.

Na spotkaniu formacyjnym rozważaliśmy kolejny fragment Listu św. Jana Pawła II Salvifici Doloris. Po przybliżeniu jego treści przez ks. Tomasza, każdy mógł podzielić się własnym doświadczeniem w odnajdywaniu sensu cierpienia.

Spotkaliśmy się w sali konferencyjnej na wspólnym oglądaniu filmu Fatima. Po projekcji mieliśmy możliwość porozmawiać i podzielić się wrażeniami z najnowszej wersji filmowej dotyczącej objawienia Maryi ponad 100 lat temu.

Z racji przeżywania okresu Wielkiego Postu spotkanie miało charakter rekolekcyjny. Konferencję na temat dobrego przeżywania tego szczególnego czasu skierował do nas ks. Tomasz. Po jej wysłuchaniu bardziej uświadomiliśmy sobie, że każdy z nas niezależnie od sytuacji w jakiej się znajduje, może coś z siebie dać, z czegoś zrezygnować, by być bliżej cierpiącego Jezusa i dostrzec potrzebującego człowieka. Wysłuchaliśmy też głęboko poruszającego świadectwa jednej z naszych rodzin. Chwałą Panu za ten piękny czas zatrzymania się nad tym co ważne i budujące.

Po Mszy Świętej odbyło się wielkanocne świętowanie. Wraz z zaproszoną grupą muzyczną, wspólną modlitwą i śpiewem radowaliśmy się ze Zmartwychwstania Chrystusa. Nie zabrakło też świętowania i rozmów przy stole z wielkanocnymi ciastami.

W tych dniach pojechaliśmy na pierwszy wyjazd integracyjny do Jaworek. Był to piękny czas wspólnej modlitwy, śpiewu, bliższego poznawania się, spacerów i atrakcji górskich. Udało nam się przy pięknej wiosennej pogodzie skorzystać ze Spływu Dunajcem, wyjechać wyciągiem krzesełkowym w Wąwozie Homole, upiec kiełbaski przy prawdziwym ognisku i biesiadować przy gitarze do późnego wieczora. Było tak pięknie, że już planujemy jesienny wyjazd formacyjny.

Modlitwą i śpiewem podczas Mszy Świętej dziękowaliśmy za pierwszy rok istnienia naszego duszpasterstwa.
Na wspólne świętowanie zaproszony został Chór Dziewczęcy Ziarenko z Parafii pw. Ducha Świętego w Podstolicach. Po Eucharystii odbył się koncert najpiękniejszych pieśni maryjnych w wykonaniu chóru.
W ten symboliczny sposób dziękując za otrzymane błogosławieństwa w pierwszym roku działania, oddaliśmy się w opiekę Maryi kierując się zawierzeniem naszego patrona św. Jana Pawła II. Totus Tuus Maryjo!!!

Po dziękczynnej Eucharystii członkowie wraz z naszym duszpasterzem ks. Tomaszem i zaproszonymi gośćmi spotkaliśmy się na agapie.
Był to radosny czas dzielenia się świadectwami i wspomnieniami z minionego roku. Jubileuszowym tortem, śpiewem i tańcem dziękowaliśmy za otrzymane błogosławieństwa.
Niech ta radość ze wspólnego przebywania trwa w kolejnym roku działania wspólnoty, Niech Duch Święty wskazuje drogę, a patron, św. Jan Paweł II wyprasza potrzebne łaski dla każdego z nas.

W tym wakacyjnym czasie po Mszy Świętej mieliśmy możliwość poznać bliżej drugą część Sanktuarium Świętego Jana Pawła II. Tym razem architekt pan Andrzej Mikulski opowiadał nam o powstawaniu górnego kościoła Sanktuarium. Choć pan Andrzej poświęcił nam sporo czasu, nie udało się poznać wszystkich szczegółów tego miejsca i umówiliśmy się na kolejny, już trzeci etap zwiedzania.

To wakacyjne spotkanie zaplanowaliśmy w plenerze, a dokładnie spotkaliśmy się na Polanie Św. Mikołaja w Nadleśnictwie Goszcza. Tam w pięknej i cichej leśnej scenerii uczestniczyliśmy w polowej Mszy Świętej, którą nasz Duszpasterz ks. Tomasz odprawił w intencji zmarłej niedawno Bogumiły, mamy Piotra, która od początku istnienia Barki była z nami. Modliliśmy się o radość życia wiecznego dla niej. Pomimo nieprzychylnej prognozy pogody, ciemnych chmur i wichury udało nam się po Mszy świętej rozpalić prawdziwe ognisko, przy którym świętowaliśmy śpiewem, tańcem i pysznymi kiełbaskami. Wierzymy, że nasz patron Św. Jan Paweł 2 wyprosił nam dobrą pogodę, bo do końca spotkania nie spadła ani kropla deszczu, więc spokojnie napełnieni radością ze wspólnego przebywania mogliśmy późnym wieczorem wrócić do domów.

To spotkanie odbyło się w sali przy Sanktuarium. Rozpoczęliśmy nowy czas spotkań po wakacjach, więc sporo czasu poświęciliśmy na podsumowanie dotychczasowych działań i planowanie kolejnych spotkań. Dołączyło do nas kilka nowych osób i rodzin, więc z radością ruszamy w dalszą drogę prosząc Ducha Świętego o prowadzenie, a św. Jana Pawła II o wypraszanie potrzebnych dla nas łask.

Cyklicznie co roku po wakacjach w Sanktuarium św. Jana Pawła II spotykają się na wspólnej dziękczynnej Eucharystii członkowie Fundacji Agape im. bł. Hanny Chrzanowskiej, która organizuje wakacyjne wyjazdy dla osób z niepełnosprawnością. W tym roku także my uczestniczyliśmy w tej Mszy świętej. Po wspólnej modlitwie udaliśmy się na spotkanie formacyjne. Tematem rozważań była modlitwa różańcowa. Ks. Tomasz przybliżył nam tę piękną formę modlitwy Maryjnej, a potem dzieliliśmy się doświadczeniem modlitwy różańcowej w naszym życiu.
Na tym spotkaniu świętowaliśmy także przy pysznej włoskiej pizzy i słodkościach imieniny naszego Duszpasterza ks. Tomasza i urodziny Adriana. Solenizantowi i jubilatowi życzymy szczególnego Błogosławieństwa na każdy dzień i opieki Maryi za wstawiennictwem patrona naszego duszpasterstwa św. Jana Pawła II.

Tym razem uczestniczyliśmy w co miesięcznej Mszy św. o godz. 17, a po niej włączyliśmy się w prowadzenie modlitwy różańcowej z rozważaniami św. Jana Pawła II. W tym dniu także odpowiedzialna za nasze duszpasterstwo Barbara Sikora udzieliła wywiadu do tygodnika Niedziela. Udostępniamy link do artykułu, który powstał po tym spotkaniu i zachęcamy do przeczytania.

https://m.krakow.niedziela.pl/artykul/85485/Kluczem-jest-naturalnosc?fbclid=IwAR1KDXryb_1kzp8Qs4_keqKmKyKsMKWBgqQOzzgjaq7HRsNDB14F-qc0BLw

W tych dniach byliśmy na pierwszych rekolekcjach Barkowych w Domu Rekolekcyjnym w Czarnej Górze k. Białki Tatrzańskiej. Tematem rozważań rekolekcyjnych było działanie Pana Boga w naszym życiu. Oprócz wspólnej Eucharystii i głębokich rozważań ks. Tomasza był też czas na Adorację i wieczorny Apel Maryjny. A dzielenie się świadectwami było niezwykle poruszające i ubogacające każdego z nas. Nie zabrakło również czasu na świętowanie przy kawie i domowych ciastach, atrakcje sportowe, a nawet pomimo deszczowej pogody udało się zwiedzić najbliższą okolicę. Napełnieni Duchem Świętym i radością ze wspólnego przebywania mogliśmy wracać z nowym zasobem sił do codziennych obowiązków.

Koniec listopada to tradycyjnie czas imprez andrzejkowych. My też to spotkanie zorganizowaliśmy tanecznie. Był piękny wystrój z dyskotekowym oświetleniem, dobra muzyka i dużo radości ze wspólnej zabawy. Po raz pierwszy przybyły na nasze spotkanie wolontariuszki, które z wielkim zaangażowaniem nie tylko udekorowały salę, ale przygotowały wiele ciekawych zabaw i tańców integracyjnych. Mogliśmy nawet obejrzeć solowy taniec współczesny w wykonaniu jednej z nich. Dziękujemy za ten piękny wspólny czas i zapraszamy na kolejne spotkania.

Na naszym grudniowym spotkaniu formacyjnym obecny był ks. Teodor Sawielewicz, twórca znanego portalu katolickiego Teobańkologii. Podzielił się świadectwem swojego życia i powołania oraz udzielił nam indywidualnego błogosławieństwa. Zachęcił też do wspólnej modlitwy różańcowej prowadzonej przez niego na tym kanale. Gościliśmy także diakonię muzyczną SNE Sursum Corda działającą przy naszym Sanktuarium, która piękną modlitwą uwielbieniową pomogła nam głębiej przeżywać czas oczekiwania na narodzenie Syna Bożego. Złożyliśmy sobie życzenia świąteczne i każdy z nas otrzymał mały prezent – Aniołka i  własnoręcznie wykonane przez nas “Barkowe “pierniki :-). Spotkanie zakończyliśmy udziałem w Mszy Świętej o godz.17. Serdecznie dziękujemy wszystkim obecnym i zaangażowanym w przygotowanie tego spotkania. Życzymy dobrych i błogosławionych Świąt Bożego Narodzenia.

W trzecią niedzielę stycznia 2023 r. miało miejsce świąteczne spotkanie Duszpasterstwa Barka. W spotkaniu uczestniczyli nie tylko liczni „barkowicze”, ale także wolontariusze oraz zespół muzyczny osób niewidomych i słabo widzących Cantito, który kolędował razem z uczestnikami (w świetnym wykonaniu młodych muzyków usłyszeliśmy zarówno tradycyjne, jak i mniej znane kolędy i pastorałki), a przede wszystkim Gość honorowy Ks. Kardynał Stanisław Dziwisz.
Ksiądz Kardynał dzielił się z nami wspomnieniami z czasów kiedy towarzyszył Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II, wspominał szczególnie Jego troskę o osoby chore i niepełnosprawne, opowiedział jak rodziła się i rozwijała w Krakowie idea pomocy i opieki duszpasterskiej dla tych osób z udziałem p. Hanny Chrzanowskiej, ks. Ferdynanda Machaya i naszego Papieża. Ks. Kardynał odpowiadał też na pytania uczestników (np. na jakich nartach i gdzie najchętniej jeździł Jan Paweł II). Na koniec Ks. Kardynał Stanisław pobłogosławił każdego z uczestników.
W trakcie spotkania świętowaliśmy również 18-te urodziny Karola, były dwa torty, głośnie „sto lat” życzenia, a jubilat był wyraźnie wzruszony i szczęśliwy.
Warto też wspomnieć brawurowe, rodzinne odśpiewanie kolędy “Cicha noc”. przez rodzinę Gabrysi z towarzyszeniem instrumentów: tata na akordeonie, mama na skrzypcach, a Gaba – wokal. Brawo!
Naszemu spotkaniu towarzyszył poczęstunek: obfitość wypieków i słono-słodkich przekąsek, które cieszyły się wielkim powodzeniem. Każda z osób obecnych otrzymała świąteczną paczkę przygotowaną przez Sanktuarium.
Po spotkaniu w Białej Sali uczestniczyliśmy w Mszy Świętej, którą odprawił i wygłosił homilię Ks. Kardynał. Liturgia słowa była tradycyjnie poprowadzona przez członków Barki.
Było to wspaniałe, rodzinne spotkanie, w którego przygotowanie zaangażowało się wiele osób.
Bóg zapłać wszystkim!

W trzecią niedzielę lutego, tuż przed końcem karnawału spotkaliśmy się, żeby wspólnie modlić się, świętować  i tańczyć… Gościem (a właściwie gośćmi) tego spotkania była wspólnota Teatr Tańca Lilia, której członkowie najpierw poprowadzili integracyjne warsztaty tańca – można powiedzieć, że porwali wszystkich do wspólnego, żywiołowego, radosnego tańca. Zaprezentowali również fragment urzekającego i wzruszającego spektaklu „Lilia”, czyli propozycję tanecznej prezentacji radosnych i chwalebnych tajemnic różańcowych. To była piękna modlitwa uwielbienia tańcem! 

Podczas spotkania świętowaliśmy urodziny dwóch panów: Mateusza (28) i Przemka (9). Były oczywiście wspaniałe torty, życzenia, prezenty i wzruszenia.

Basia zaproponowała nową formę wzajemnego poznawania się członków Barki  –  odwiedziny w rodzinach w czasie wielkiego postu. Ponieważ wszyscy zaaprobowali ten pomysł, na koniec spotkania odbyło się losowanie chętnych osób. 🙂 

Po zakończeniu spotkania uczestniczyliśmy w Mszy świętej, podczas której czytania i modlitwę wiernych podjęli „Barkowicze”.

19 marca, w czwartą niedzielę Wielkiego Postu Laetare, odbyło się spotkanie członków naszej wspólnoty „Barka”. Tym razem miało ono charakter formacyjno-rekolekcyjny (a nawet w pewnym stopniu pokutny – nie było zwyczajowego już poczęstunku).

Spotkanie rozpoczęliśmy od modlitwy koronką do Bożego Miłosierdzia.

Następnie konferencję dla nas wygłosił ks. Józef Habina, kapelan szpitala uniwersyteckiego w Krakowie, a wcześniej Hospicjum dla Dzieci im. ks. Tischnera. Ksiądz Józef nawiązał w swojej nauce do ewangelii dnia o uleczeniu niewidomego (J 9, 1-41).  Motywem przewodnim konferencji było pytanie, które w dzisiejszej ewangelii zadali Panu Jezusowi jego uczniowie: „czy przyczyną braku wzroku były grzechy uzdrowionego lub jego rodziców”, czyli mówiąc wprost: czy cierpienie jest/może być karą za grzechy? Oczywiście Jezus w przytoczonej ewangelii odrzucił taki sposób rozumienia tajemnicy cierpienia i grzechu. Ksiądz rekolekcjonista kontynuując ten wątek, powiedział, że chociaż tajemnica cierpienia pozostanie dla nas w życiu doczesnym do końca niezrozumiała, to  mamy pewność objawioną przez Chrystusa, że z każdego nieszczęścia i bólu Bóg potrafi wyprowadzić dobro, które często widzimy już teraz, w życiu doczesnym, a w pełni odsłoni się kiedy będziemy w Domu Ojca.”Stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże”. Rekolekcjonista podkreślił, że w perspektywie wiary, największym cierpieniem jest grzech, z którego człowiek nie chce się wyzwolić (choroba ducha).

Po konferencji przejmujące świadectwo przedstawił członek wspólnoty – Piotr. Opowiedział o swoich zmaganiach o akceptację, zgodę na przyjęcie i podjęcie krzyża choroby, a także o ważnych i trudnych decyzjach, które podejmował w swoim życiu.

Niektórzy uczestnicy spotkania również podzielili się swoimi niełatwymi, czasem bolesnymi doświadczeniami oraz świadectwami pomocy jakiej doznali od Pana Boga i od innych ludzi.

Na spotkaniu przywitaliśmy też nowe osoby- Filipa z mamą Stasią, którzy przyjechali z Dobczyc. Mama Filipa opowiadała o niezwykłych aktywnościach sportowych swojego niepełnosprawnego syna, który jeździ na nartach, łyżwach i rowerze. Swoim zapałem zaraziła innych do odważnego podjęcia podobnych wyzwań.

Na zakończenie Basia przedstawiła plany na kwiecień i maj. Przed Niedzielą Palmową przygotujemy palmy, które będą rozprowadzane przed Mszami świętymi w Sanktuarium, a w maju planowany jest wspólny wyjazd grupy do Czarnej Góry.

Spotkanie zakończyliśmy wspólną Mszą świętą i udziałem w nabożeństwie Gorzkich Żali.

W Niedzielę Miłosierdzia Bożego liczna grupa Barkowiczów spotkała się aby wspólnie przeżywać radość płynącą ze zmartwychwstania Chrystusa. Spotkaliśmy się po mszy świętej o godzinie 17.00, przy stole udekorowanym wiosennymi kwiatami. Spotkanie rozpoczęliśmy od wspólnej modlitwy i rozmowy, a następnie świętowaliśmy urodziny dwóch młodych uczestniczek: Madzi, która ukończyła 26 lat i Nikoli- 11 lat. Były dwa pyszne torty, a jeden z nich miał dodatkową atrakcje w formie świeczek – sztucznych ogni . Solenizantki zademonstrowały nam prezenty: torebki, kolczyki, koszulki (wszystkie bardzo kobiece i „trafione”). Potem był oczywiście poczęstunek – trochę spóźnione śniadanie wielkanocne: jajka, kiełbasa, sałatka, chrzan i ciasta (wszystko przygotowane przez Marzenkę, Basię i inne uczestniczki spotkania). Podczas wspólnego posiłku dzieliliśmy się przeżyciami i wydarzeniami, które miały miejsce od naszego ostatniego spotkania.

Na koniec sprawdziliśmy naszą wiedzę na temat religijnych  i obyczajowych  form przeżywania Świąt Wielkanocnych. Quiz wypadł bardzo dobrze. Okazało się, że wszyscy Barkowicze świetnie orientują się we wszystkich wydarzeniach i zwyczajach związanych z Wielkim Tygodniem.

Tym razem duża (ok. 30 osób!) grupa Barkowiczów wyjechała na majówkę, czyli świętowanie narodowych i religijnych rocznic, i wspólny wypoczynek.

Wyruszyliśmy w poniedziałek, 1 maja autokarem (pierwszy raz został zamówiony autobus, wcześniej wystarczał nam bus ) do Czarnej Góry w okolicach Białki. Mieszkaliśmy w znanym nam już Domu Pielgrzyma.

Pierwszego dnia pogoda była po prostu fantastyczna, więc po zakwaterowaniu i obiedzie grupa podjęła wyzwanie: pieszą wycieczkę pod krzyż milenijny. Wysiłek wspinaczki był spory, szczególnie dla tych którzy pomagali w wędrówce Grzegorzowi na wózku, ale widoki jakie roztaczały się tego dnia ze szczytu wynagrodziły cały trud. Podziwialiśmy ośnieżone masywy i szczyty Tatr, Babiej Góry i okolic Białki Tatrzańskiej. Ze wszystkich stron otaczał nas niezwykły majestat białych gór na tle lazurowego nieba .

Dzień zakończyliśmy Mszą świętą, litanią loretańską (wszak zaczął się miesiąc Maryjny) i adoracją. 

Kolejny dzień rozpoczął się od rywalizacji sportowych – gry w kręgle, piłkę, biegi slalomem i na szczudłach. Było sporo radości, ale i sportowych emocji. Po obiedzie jeszcze spacer dla chętnych, potem kolacja, msza święta i „hit majówki”: karaoke, w którym wzięli udział wszyscy uczestnicy. Śpiewaliśmy indywidualnie, w duetach i grupowo, pojawiły się stare dobre przeboje i nowe, ciekawe propozycje. Okazało się, że w naszej grupie jest wiele utalentowanych muzycznie i aktorsko osób.

Ostatni dzień 3 maja przeżywaliśmy na Bachledówce, aby Święto Matki Bożej Królowej Polski spędzić w otoczeniu miejsc związanych z bł. Kardynałem Wyszyńskim i Janem Pawłem II. Wcześniej przygotowaliśmy się do tego wydarzenia poprzez udział w quizie wiadomości o kardynale Wyszyńskim. Niestety pogoda tym razem spłatała nam figla i zamiast spodziewanych widoków na panoramę Tatr, obserwowaliśmy panoramę deszczu i mgieł. I chociaż wielu turystów z tego powodu opuściło góry, my tylko trochę zmieniliśmy plany – nie uczestniczyliśmy w mszy świętej w Sanktuarium, ale w położonej opodal drewnianej kaplicy, w której celebrował liturgię kardynał Wyszyński. Wcześnie był pyszny obiad przygotowany w domu pielgrzyma prowadzonym przez ojców paulinów i krótkie wprowadzenie w historię tego miejsca przez ojca Roberta. A na koniec grillowanie (w altanie), rozmowy, pląsy (były oczywiście „Misie dwa”) i powrót do domu…

Dziękujemy wszystkim, którzy przygotowali naszą majówkę, gościli nas i byli razem z nami.

A za dwa tygodnie będziemy świętować drugą rocznicę powstania Barki.    

Dnia 21 maja nasza wspólnota spotkała się by świętować drugie urodziny Barki!
Zaczęliśmy od wspólnej uroczystej Eucharystii sprawowanej przez naszego duszpasterza, ks. Kustosza Tomasza Szopę. Liturgię muzyczną ubogacil zespół Młode Uwielbienie. Później było zawierzenie Barki Maryi w nabożeństwie majowym, a następnie wszyscy zeszliśmy się w salce, by razem świętować. Na początku była wspólna modlitwa a potem rozmowy przy pysznym torcie. Nie zabrakło śpiewogrania – pięknego wykonania Barki i innych bliskich naszym sercom utworów muzycznych. Mieliśmy też taniec integracyjny przy którym świetnie się bawiliśmy. Na koniec był quiz wiedzy o Barce. Jako cudowni Barkowicze świetnie sobie z nim poradziliśmy. Otrzymaliśmy też piękne prezenty – obraz naszego patrona św. Jana Pawła II namalowany przez p. Bożenę Wienc i obraz Barki na tle naszego Sanktuarium namalowany przez wolontariuszkę.
Dziękujemy z całego serca zaproszonym gościom i zespołowi Młode Uwielbienie za obecność w tym ważnym dla nas dniu. Wchodzimy w trzeci rok naszej obecności przy Sanktuarium pełni wdzięczności, radości i nadziei! 💒🙏🕊❤

3 czerwca 2023 r. w sobotę dwie dziewczynki, Nikola i Sandra, po raz pierwszy w swoim życiu przyjęły Pana Jezusa do swojego serca w Komunii Świętej w kościele Salezjanów w Krakowie.
W uroczystości uczestniczyło Duszpasterstwo Osób z niepełnosprawnością i ich bliskich „Barka”, do którego dziewczynki wraz z mamą należą.
 
Chciałam podziękować szczególnie księdzu kustoszowi Tomaszowi Szopie oraz całemu Duszpasterstwu, za pomoc w zorganizowaniu komunii dziewczynek i obecność na tym pięknym wydarzeniu.
Teresa, mama zastępcza Sandry i Nikolki.

W niedzielę, 18 maja Barka włączyła się w Archidiecezjalne Święto Rodziny obchodzone w Sanktuarium JP2. Mieliśmy swoje stoisko na placu przed bazyliką (w bardzo dobrym miejscu, obok pana z watą cukrową, do którego przez cały czas stała długa kolejka). Ponieważ chcieliśmy zaprezentować uczestnikom Święta nasze Duszpasterstwo, a przy okazji trochę kwestować na jego potrzeby, na stoisku rozdawaliśmy białe baloniki z nazwą Barki oraz ulotki z informacjami o niej, częstowaliśmy domowym ciastem  oraz opowiadaliśmy o naszej wspólnocie i zachęcaliśmy osoby zainteresowane do przyłączenia do nas. Pomysł z balonikami okazał się trafiony w dziesiątkę, bo szybko cały plac, na którym odbywał się piknik stał się  biały od baloników (rozdaliśmy ich blisko setkę, pomniejszoną o te, które pękły☹).

Po zakończeniu ogólnego świętowania, rozpoczęło się nasze, „barkowe” spotkanie. Zaczęliśmy od modlitwy i celebrowania urodzin Gabrysi i Maćka. Były dwa torty, życzenia, prezenty (solenizantom bardzo się podobały, co widać na zdjęciach), uściski, wzruszenia…

Na spotkaniu gościliśmy księdza Krzysztofa Kasprzyka, misjonarza pracującego w Tanzanii (i przyjaciela z roku naszego księdza kustosza). Ksiądz Krzysztof przybył ubrany w kolorowy strój (tunikę?) i przyniósł ciekawe instrumenty używane w Tanzanii. Opowiadał nam o swojej pracy duszpasterskiej w trudnych, miejscowych warunkach, o życiu ludzi wśród których pracuje, odpowiadał też na liczne pytania (m.in. co jada i w jaki sposób porusza się po rozległym terenie swojej parafii). Ksiądz Krzysztof jest dzielną i pogodną osobą i nie narzekał na trudy związane z życiem w głębi Afryki. Okazało się, że rodzinnej miejscowości księdza Jabłonce na Spiszu działa również Barka (niestety nie wiadomo czym się zajmuje), więc może kiedyś się spotkamy?

Po spotkaniu uczestniczyliśmy w mszy świętej i nabożeństwie czerwcowym, ale okazało się, że wiele osób miało jeszcze ochotę porozmawiać, więc spotkanie było (już nieoficjalnie) kontynuowane. A na koniec zostało jeszcze jak zawsze porządkowanie…

Niedziela 18 lipca była wyjątkowo upalna. Pomimo iście afrykańskiej temperatury i czasu wakacji, na spotkanie Barki dotarła spora grupa jej członków. Spotkanie rozpoczęło się od wspólnego zwiedzania Muzeum Św. Jana Pawła II. Rolę przewodnika pełniła nasza odpowiedzialna Basia. Dzielnie wspierał ją w tym Maciek :-). Kolejne sale i ekspozycje prowadziły nas przez życie naszego Papieża: od jego dzieciństwa, poprzez okres kapłaństwa, kierowania Kościołem krakowskim i wreszcie  „duszpasterzowaniu” całemu Kościołowi powszechnemu jako papież. Mogliśmy poznawać (lub przypominać sobie) wydarzenia z życia Jana Pawła II, jego słowa i fragmenty poezji, oglądać pamiątkowe fotografie, a także wiele przedmiotów, które używał i które Mu towarzyszyły w różnych sytuacjach duszpasterskich i codziennych. Podsumowaniem tej części ekspozycji muzeum był film – fabularyzowany dokument, który w inny sposób przybliżył nam postać naszego Rodaka. W kolejnej, obszernej sali oglądaliśmy liczne przedmioty, głównie pamiątkowe prezenty wręczane papieżowi podczas jego licznych pielgrzymek. Wizyta w tym miejscu uświadomiła nam jeszcze raz jak wiele miejsc na świecie odwiedził Jan Paweł II w ciągu swego pontyfikatu oraz  jakie znaczenie miała i ma  nadal jego Osoba i nauczanie na dla tych licznych rzesz ludzi, z którymi się spotykał.

Po zakończeniu zwiedzania Muzeum zebraliśmy się w salce w budynku Caritas, na chwilę rozmowy. Rozmawialiśmy głównie o wakacjach – niektórzy wspominali  te już zakończone wyjazdy i  podróże (Karol z ogromnym entuzjazmem wspominał wyprawę w Tatry z „Drużyną Pierścienia”, czyli Szerpami Nadziei). Inni dopiero wybierają się na wakacje. Na zakończenie spotkania Maciek przekazał obraz Jana Pawła (przy którym przez cały miesiąc modliła się jego rodzina)– Marzence.

Potem uczestniczyliśmy wraz z rycerzami Św. Jana Pawła II we Mszy Świętej i  nabożeństwie prosząc o Jego wstawiennictwo i błogosławieństwo.

Dnia 20 sierpnia br., jak w każdą trzecią niedziele miesiąca, spotkaliśmy się w Centrum Jana Pawła II.

Spotkanie zapoczątkowała Msza święta, w której nasi członkowie; Wojtek, Piotr i Ania czynnie brali udział. Napełnieni radością po homilii udaliśmy się do jednej z sal przykościelnych aby świętować urodziny trzech Barkowiczów – Mateusza i dwóch Grzegorzów (Kochani, jeszcze raz wszystkiego dobrego!).

Niedzielny czas, jak zwykle wypełniała atmosfera miłości, szacunku i wiary, a popołudnie oprócz urodzinowych chwil, wypełniała modlitwa i śpiew. Chociaż było to spotkanie wakacyjne, frekwencja dopisała wzorowo. Napełnieni Duchem Świętym, ale także pysznym ciastem
rozstaliśmy się w uśmiechach.

Pierwsze powakacyjne spotkanie, 17. września zgromadziło sporą grupę stałych członków Barki, ale dołączyły również nowe osoby.

Spotkanie rozpoczęło się wspólnym uczestnictwa w Mszy Świętej, podczas której czytania i modlitwę wiernych prowadzili Barkowicze. Następnie spotkaliśmy się w sali budynku Caritas. Poznaliśmy nowe osoby: Dorotę oraz 6-osobową rodzinę: rodziców i czworo młodych ludzi – Adriannę, , Kubę, Krystiana i Oskara. Świętowaliśmy 16-urodziny Sandry, były oczywiście wzruszające życzenia i pyszny tort. Kolejnym wydarzeniem było „religijne karaoke” – osoby chętne śpiewały wybrane przez siebie, ulubione utwory muzyczne, często do wspólnego śpiewania dołączali się również inni. Wszystkim akompaniował Mateusz na kahonie :-). Śpiewaliśmy m.in. hymny dwóch ostatnich Spotkań Młodzieży w Lizbonie i Krakowie, rytmiczne piosenki wykonywane przez dzieci i poważniejsze utwory religijne. Było bardzo głośno i radośnie…

Na koniec Basia przedstawiła plany wydarzeń na najbliższy rok: dotyczących formacji oraz wspólnego spędzania czasu. Każdy uczestnik otrzymał również tekst modlitwy, którą będziemy odmawiać w tym roku. Jest to fragment modlitwy Ave Maria, którą św. Jan Paweł II modlił się podczas ostatniej pielgrzymki do Lourdes, bo za wzorem naszego Patrona Św Jana Pawła II Maryi chcemy zawierzyć Barkę w tym roku formacyjnym. 

Październikowe spotkanie Barki  odbyło się 15 dnia miesiąca – w ten dzień obchodzony był również XXIII Dzień Papieski.
Rozpoczęliśmy go uczestnictwem we Mszy Świętej o godz. 17.00, podczas której aktywnie włączyliśmy się w liturgię. Po jej zakończeniu poprowadziliśmy  modlitwę różańcową.
Następnie w sali świętowaliśmy zaległe imieniny Księdza Tomasza oraz 25 urodziny Janka. Delektowaliśmy się pysznym  tortem oraz  innymi słodkościami.
Nasze spotkanie przebiegało w przededniu 45 rocznicy wyboru Jana Pawła II na stolicę Piotrową, dlatego dzieliliśmy się wspomnieniami związanymi z osobą naszego świętego Patrona. Zaśpiewaliśmy “Barkę” – ulubioną pieśń Wielkiego Papieża, która jest też hymnem naszego duszpasterstwa.
W związku z planowaną pielgrzymką do Włoch Basia przedstawiła nam garść kolejnych niezbędnych informacji.
Ucieszyliśmy się również obecnością nowych osób: Barbary z córką Anią oraz Przemka.
Do kolejnego spotkania wizerunek Świętego Jana Pawła II  “powędrował” do domu Oli i Piotra.

Listopadowe spotkanie “Barkowiczów” (19.11.2023) niemal w całości spędziliśmy świętując:
złożyliśmy serdeczne urodzinowo-imieninowe  życzenia naszej odpowiedzialnej za “Barkę” Basi :-), po czym  rozpoczęliśmy – polonezem! – tańce andrzejkowe.
Taneczną zabawę animowali członkowie Wspólnoty i Teatru Tańca Lilia, którym bardzo dziękujemy za zaangażowanie i poświęcony czas.
Nasze pełne radości pląsy przeplataliśmy przerwami na rozmowy i słodki poczęstunek.
Do Barki dołączyły też dzisiaj nowe osoby – Andżelika z mamą Lucyną. Serdecznie je witamy.
Pod koniec spotkania Basia przekazała dalsze informacje odnośnie planowanej pielgrzymki do Włoch. Przy tej okazji mogliśmy naocznie przekonać się, jakie piękne ozdoby świąteczne zostały już wykonane w celu zbierania funduszy na wyjazd. Dwa razy w tygodniu grupa osób spotyka się aby wspólnie pracować: wycinają ploterem laserowym i malują wycięte ozdoby.
Basia przypomniała również o pierwszopiątkowych spotkaniach formacyjnych oraz o możliwości zaopatrzenia się w pierwszy formacyjny zeszyt “Razem w misji”.
Do następnego, grudniowego spotkania nasz Patron Święty Jan Paweł II w swoim wizerunku w szczególny sposób nawiedzi rodzinę Uli i Sebastiana.
Spotkanie zakończyliśmy udziałem we Mszy Świętej o godzinie 17.00 odprawionej przez naszego Duszpasterza, Księdza Tomasza. Aktywnie włączyliśmy się w liturgię słowa i dziękowaliśmy za to piękne, radosne listopadowe świętowanie.innocentsmile

10 grudnia odbyło się kolejne „barkowe” spotkanie, tym razem adwentowe, ze słowem formacyjnym ks. Tomasza na temat Eucharystii. Spotkanie uświetnione było urodzinami Piotra, oczywiście, z poczęstunkiem, pysznym tortem oraz śpiewaniem. Otrzymaliśmy też kolejną porcję pielgrzymkowych informacji a także umowy do podpisania z biurem podróży Orlando.  Niemal w ostatniej chwili, przed Mszą św. – wspólne zdjęcie, ekspresowe, ale piękne, wykonane przez Łukasza. I już wieczorem otrzymaliśmy kartkę świąteczną z Sanktuarium JPII z tymże zdjęciem i podziękowaniem dla sponsorów naszej wyprawy. Taka miła niespodzianka na koniec pięknej niedzieli!

Nasze styczniowe (21.01.) – pierwsze w 2024 roku  spotkanie “Barki” przebiegło w świątecznej atmosferze.
Rozpoczęliśmy je od wysłuchania kolęd w wykonaniu zaproszonych niewidomych artystów z fundacji Cantito, a następnie śpiewaliśmy razem z nimi.
Swoją obecnością zaszczycił nas Ksiądz Biskup Robert Chrząszcz.  Ksiądz Tomasz przybliżył nam  niektóre fakty z życia Księdza Biskupa, po czym szczególny Gość  opowiedział  troszkę o sobie m.in. o  posłudze na misjach w Brazylii oraz odpowiedział na zadawane pytania.
Podczas spotkania świętowaliśmy urodziny Uli i Karola, czemu towarzyszyły życzenia, prezenty oraz słodkie pyszności.
Niespodzianką dla wszystkich okazał się upominek, który otrzymał każdy z nas:  pięknie oprawione zdjęcia Barkowej rodziny wraz ze słowami Patrona Św. Jana Pawła II.
Basia odebrała karty uczestnika od osób wybierających się na pielgrzymkę do Włoch, natomiast Ela zabrała do swojej rodziny wizerunek świętego Papieża.
Cieszymy się, że przybyliśmy tak licznie oraz że dołączyły do nas kolejne nowe osoby.
Spotkanie zakończyliśmy udziałem we Mszy Świętej o godzinie 17.00 celebrowanej przez Księdza Biskupa Roberta oraz Księdza Tomasza.

Na nasze lutowe (18.02.24) spotkanie Barki zostali zaproszeni goście: dwaj młodzi świeccy misjonarze Jan i Lamek ze wspólnoty Shalom, pochodzący z Brazylii, którzy aktualnie mieszkają w Krakowie.

Opowiedzieli nam, w jaki sposób Pan powołał ich do misji ewangelizacji oraz przedstawili kilka informacji o ich ojczyźnie. Wskazali na potrzebę otwierania serc na Jezusa oraz ofiarowywania Jemu życia.

Urzekli nas wspaniałą znajomością języka polskiego oraz promieniującą z ich twarzy radością. Mamy nadzieję, że jeszcze się z nimi spotkamy..

Następnie świętowaliśmy “okrągłe” urodziny Marzenki, Piotra i Przemka. Oczywiście – przy tej potrójnej okazji – złożyliśmy życzenia, uściskaliśmy Solenizantów, zaśpiewaliśmy ich ulubione piosenki oraz delektowaliśmy się pysznymi tortami.

Jubileuszowe było również samo spotkanie: już 40-te od chwili powstania naszego duszpasterstwa!

Ucieszyliśmy się liczną obecnością Barkowiczów oraz powitaliśmy nowe osoby: Joasię z mamą Jadwigą.

Do kolejnego miesiąca obraz świętego Patrona zabrali do swojego domu Urszula i Grzegorz.

Spotkanie zakończyliśmy udziałem we Mszy Świętej celebrowanej przez naszego duszpasterza, Ks. Tomasza w intencji jubilatów.

Marcowe (17.03.24) spotkanie Barki przebiegło w wielkopostnym nastroju.

Najpierw Basia wygłosiła wykład o godności osoby z niepełnosprawnością w oparciu o nauczanie Św. Jana Pawła II. Przekazywaną treść Basia ubogaciła swoimi spostrzeżeniami zaczerpniętymi z wieloletniej praktyki zawodowej.
Uzupełnieniem wykładu było świadectwo Uli, która – opierając się również na własnym doświadczeniu pracy – wskazała na wrażliwość, odczuwanie sercem, szczerość oraz łatwość ranienia osób z niepełnosprawnością.
Niektórzy z nas dzielili się przeżyciami z różnych sytuacji życia codziennego, których uczestnikami są lub byli  ich bliscy niepełnosprawni.
Następnie przeżyliśmy Drogę Krzyżową z przejmującymi rozważaniami o cierpieniu, którą poprowadził Ksiądz Tomasz. Głęboko odczuliśmy, że “w Jego ranach jest nasze uzdrowienie”. Ogromną łaską było to, że wsłuchując się w rozważania stacji mogliśmy trzymać i wtulać się w ten sam krucyfiks, który w 2005 roku, niedługo przed śmiercią, przytulał Św. Jan Paweł II uczestnicząc  – poprzez transmisję tv – w Drodze Krzyżowej.
W marcu powitaliśmy w naszym duszpasterstwie nowe osoby – najmłodszego Barkowicza Karolka wraz z rodziną.
Basia pokazała  kilka ozdób świątecznych – rękodzieła wykonywanego przez nas w celu zebrania środków na pielgrzymkę do Włoch.
Na koniec Pani Agata z Orlando Travel przedstawiła ważne i praktyczne informacje odnośnie zbliżającego się już wyjazdu.
Spotkanie zakończyliśmy aktywnym udziałem we Mszy Świętej o godz. 17.00 celebrowanej przez Księdza Tomasza.

Kwietniowe spotkanie Barki (21.04.) odbyło się w atmosferze świętowania Zmartwychwstania Chrystusa oraz ostatnich przygotowań do pielgrzymki śladami Jana Pawła II, która rozpocznie się 27. kwietnia mszą świętą o godzinie 3.00 w Sanktuarium JP2.

Spotkanie rozpoczęło się od świadectwa Karola Cierpicy, żołnierza ocalonego podczas misji w Afganistanie w 2013 roku. Karol z wielkim wzruszeniem opowiadał o tym jak podczas ataku terrorystycznego został uratowany przez młodego amerykańskiego żołnierza Michaela Ollisa, który osłonił go własnym ciałem i sam zginął. Karol spotkał się później z rodzicami bohaterskiego żołnierza, którzy powiedzieli mu, że traktują go teraz  jak członka własnej rodziny, tak jakby był ich synem. Karol otrzymał również specjalną pamiątkę – misia uszytego z munduru poległego Michaela, którego podarował swojemu synowi, również Michaelowi.

Następnie świętowaliśmy 12 urodziny Nikoli, a także wspólnie degustowaliśmy potrawy świąteczne. Był to również czas na swobodne rozmowy, dzielenie się przeżyciami i planami.

Na spotkaniu pojawiła się nowa rodzina….

Odmówiliśmy również koronkę do Bożego Miłosierdzia w naszych osobistych i wspólnotowych intencjach.

Na koniec spotkania Basia przekazał a ostatnie już informacje i wskazówki dotyczące zbliżającej się pielgrzymki do Włoch.

Ksiądz Tomasz zaprosił  osoby, które nie wyjadą na pielgrzymkę na Mszę świętą, która zostanie odprawiona w sobotę, 27 kwietnia z okazji 10. Rocznicy kanonizacji papieża Jana Pawła II oraz agapę dedykowaną różnym wspólnotą działającym przy Sanktuarium.

Spotkanie zakończyliśmy udziałem w mszy świętej o godzinie 17.00

27 kwietnia rozpoczęliśmy  nasze pielgrzymowanie Śladami Jana Pawła II Mszą Św. o godz.3.00 w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie.

W niejednym sercu gościł niepokój – czy damy radę?  Wszak wiele godzin jazdy przed nami po nieprzespanej nocy.  Jechaliśmy przez Czechy, Austrię i północne Włochy podziwiając piękne krajobrazy, a w tle – ciekawy komentarz Pana Wojtka (Przewodnika).

I doświadczyliśmy, że był to czas błogosławiony – nie było łatwo ale też często nie pojawiły się przewidywane czy oczekiwane trudności i szczęśliwie w sobotę wieczorem dotarliśmy do pierwszego punktu zameldowania w okolice Padwy.

Niedziela – to piękny dzień w mieście Św. Franciszka, w Asyżu. To jakby podróż w daleką przeszłość, bowiem od czasów średniowiecza miasteczko niewiele się zmieniło.

Wspaniałe bogactwo, duchowe i architektoniczne, którego niemal mogliśmy dotykać: Bazylika św. Klary, wąskie, zacienione uliczki, rynek asyski, Bazylika Santa Maria Sopra Minerva i wreszcie Bazylika św. Franciszka, której uroda i wielkość zaparły nam dech w piersiach.

Na końcu wędrówki – uczta duchowa-  Eucharystia, którą odprawił dla nas ks. Tomasz w pięknej kaplicy klasztornej Ojców Franciszkanów na tyłach Bazyliki. Był to dla nas czas wytchnienia i wyciszenia.

A wcześniej – uczta dla ciała, czyli prawdziwa włoska pizza oraz lody.

Wędrówka pełna wrażeń, aczkolwiek bardzo wyczerpująca. A nasi Barkowicze tacy dzielni!

Skąd ta siła?!

To siła Wspólnoty, bycia razem, wspólnego dzielenia trudów. Ale też, jak ufamy – moc Bożego Błogosławieństwa za wstawiennictwem  Jana Pawła II.

Kolejny dzień, poniedziałek rozpoczęliśmy od Mszy św. w kaplicy przy kościele wybudowanym w miejscu śmierci św. Franciszka. Następnie udaliśmy się nad morze Tyrreńskie, by cieszyć się urokami włoskiego wybrzeża. Pogoda nas rozpieszczała, zaczerpnęliśmy więc nieco wakacyjnego klimatu i ruszyliśmy w dalszą drogę do Domu Polskiego Jana Pawła II na 3 kolejne noclegi (to będzie nasza baza wypadowa na Rzym).

W Domu Polskim zostaliśmy wspaniale podjęci przez Gospodarza, ks. Mateusza. Czekały na nas wygodne pokoiki i kolacja, o jakiej nie marzyliśmy, oczywiście na sposób włoski.  Po kolacji – miła niespodzianka – tort z okazji urodzin ks. Kardynała Stanisława Dziwisza z herbem papieskim Jana Pawła II. A skoro tort urodzinowy, to i wieczorne spotkanie z ks. Kardynałem we własnej osobie, z życzeniami urodzinowymi, Apelem Jasnogórskim, błogosławieństwem i rzecz jasna z pieśnią Barka na dobrą, spokojną noc…

Wtorek, to ciąg niezwykłych  zdarzeń. Nasza pielgrzymka była od dawna przygotowywana, podlegała wielu ustaleniom i dzięki ogromnej życzliwości Żandarmerii Watykańskiej mogliśmy wjechać naszym autokarem na teren Watykanu, bardzo blisko Bazyliki św. Piotra, unikając uciążliwego, zwłaszcza dla niektórych z nas oczekiwania w długiej kolejce. Ponadto ks. Tomasz odprawił dla nas Mszę św. przy grobie Jana Pawła II, choć pierwotnie była ona wyznaczona w innym miejscu Bazyliki. W ostatniej chwili pojawiła się taka możliwość. Czy może jeszcze zdarzyć się coś piękniejszego podczas tej pielgrzymki?! Zobaczymy – „wasze drogi nie są Moimi drogami” (Iz 55,8-9).

Prowadź nas, św. Janie Pawle II!

W Bazylice mogliśmy zobaczyć słynną „Pietę” Michała Anioła i wiele innych cennych zabytków, przeszliśmy przez Plac św. Piotra, gdzie podziwialiśmy niezwykłą kolumnadę Berniniego, Spiżową Bramę oraz słynne okno Pałacu Papieskiego.

Tego dnia zobaczyliśmy także symbol starożytnego Rzymu – Koloseum (z zewnątrz) a także Plac Wenecki z ogromnych rozmiarów pomnikiem zwanym Ołtarzem Ojczyzny (pomnik króla Emanuela II oraz Grób Nieznanego Żołnierza).

Nawiedziliśmy Bazylikę św. Jana na Lateranie, w której w ołtarzu głównym znajdują się największe relikwie chrześcijaństwa – głowy św. Piotra i Pawła jak również kaplicę (obok Bazyliki) ze Świętymi Schodami, po których wg. legendy szedł sam Jezus Chrystus przed oblicze Piłata. Ci z nas, którzy mogli, przeszli na kolanach po tychże schodach niosąc w sercach swoje intencje. Tutaj modliliśmy się także przed niezwykłą ikoną, którą wg wierzeń zaczął malować św. Łukasz, a dokończyły Anioły, obecną w Rzymie i otoczoną kultem od VI w.

Środa – kolejne wspaniałe doświadczenie: Audiencja Generalna u Papieża  Franciszka. Również docieramy na miejsce w krótkim czasie i zajmujemy miejsca w auli Pawła VI, tuż za barierką, w pierwszym i drugim rzędzie. Cieszymy się, że spotkamy się z Ojcem Świętym jeszcze bardziej bezpośrednio po oficjalnej części i będzie wspólne zdjęcie.

Czujemy się jak Wybrańcy. Były nie tylko wspólne zdjęcia, ale też komunikacja – nie tylko słowem, ale i SERCEM, oraz wielkie wzruszenie.

Oczywiście to był dla nas trud i co rusz przypominamy sobie słowa Kardynała Dziwisza na spotkaniu w Domu Polskim: „pamiętajcie, to nie jest wycieczka ale pielgrzymka!” Jeszcze większa od trudu była radość ze spotkania z Papieżem Franciszkiem i duma, że znowu daliśmy radę!

Bo Wspólnota „niesie” człowieka w jego słabości i „nikt z nas nie ma tego, co mamy razem”. Bogu niech będą dzięki!

Druga część dnia to spacer po stolicy Włoch. Zobaczyliśmy Piazza  Navona, Panteon, Fontannę Di Trevi oraz Plac Hiszpański.

A wieczorem Msza św. w Domu Polskim i pierwsze majowe nabożeństwo. Również serdeczna, pożegnalna wymiana zdań z Kard. Dziwiszem oraz błogosławieństwo na dalsze pielgrzymowanie.

W czwartek, niestety w strugach deszczu, po wąskiej i krętej drodze wspięliśmy  się na Mentorellę, aby nawiedzić Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej, umieszczone na zboczu wielkiej góry. Było ono ulubionym miejscem pielgrzymkowym Karola Wojtyły w czasie Jego pobytów w Rzymie. U Matki Bożej Łaskawej modliliśmy się wspólnie na Mszy św., którą odprawił ks. Tomasz.

Następnie obraliśmy kierunek na Abruzję, region leżący w centralnej części Włoch nad Adriatykiem. Jadąc malowniczymi drogami i tunelami podziwialiśmy masyw górski Gran Sasso, gdzie Jan Paweł II chętnie spędzał urlop zimą, jeżdżąc na nartach. Skoro Abruzja, to – Manoppello, gdzie od 500 lat w małym kościele Kapucynów czczona jest niezwykła relikwia – „obraz nie ludzką ręką uczyniony”, płótno znane jako „Chusta św. Weroniki” -prawdziwe Oblicze Chrystusa. Po indywidualnej modlitwie, już w godzinach wieczornych ruszyliśmy w kierunku San Giovanni Rotondo.

Tutaj, po trudach dnia – odpoczynek i obiadokolacja w hotelu pod okiem Ojca Pio.

W piątek rano udaliśmy się do sanktuarium. Z zaciekawieniem słuchaliśmy opowieści współbrata Ojca Pio o tym niezwykłym Świętym, zwiedziliśmy klasztor, w którym mieszkał i posługiwał, kościół Antyczny, gdzie otrzymał stygmaty, Bazylikę Matki Bożej Łaskawej oraz nowe sanktuarium. Tutaj, we wspaniałej kaplicy znajduje się Jego grób. Uczestniczyliśmy we Mszy św. odprawionej przez ks. Tomasza w miejscu, gdzie Ojciec Pio sprawował Eucharystię przez ponad 40 lat (kościół Antyczny).

Byliśmy głęboko poruszeni i wdzięczni Panu Bogu za dar naszej obecności w tym miejscu.

W drodze, jak co dzień, odmawialiśmy lub śpiewali różaniec i nie tylko.  Również Litanię Loretańską, czy Koronkę do Bożego Miłosierdzia.

Jak dobrze jest modlić się razem!

Kolejny cel naszej pielgrzymki to Loreto. Późnym popołudniem udaliśmy się do centrum miasta na zwiedzanie oraz na modlitwę do Sanktuarium Świętego Domku – wg tradycji – domku, który był doczesnym mieszkaniem Najświętszej Marii Panny. Zobaczyliśmy miejsce Zwiastowania oraz powstania Litanii Loretańskiej.  Byliśmy nieco oszołomieni wielkością i pięknem architektury pamiętającej czasy średniowiecza.

Odwiedziliśmy również Polski Cmentarz Wojenny (na zboczu wzgórza u stóp sanktuarium), gdzie znajduje się ponad tysiąc grobów polskich żołnierzy 2. Korpusu Polskiego z okresu II wojny światowej.  Uczciliśmy ich pamięć modlitwą, odśpiewaliśmy również hymn polski w dniu święta naszej Ojczyzny.

Nazajutrz , wczesnym sobotnim rankiem udaliśmy się na Mszę św. w katakumbach Sanktuarium Św. Domku.

(Wczesne poranki, to nasza specjalność podczas całej pielgrzymki – znosiliśmy to bez wielkiego szemrania, wykazując się dużą samodyscypliną).

Opuszczając Loreto obraliśmy kierunek na Padwę.  Przerwę na odpoczynek od trudów podróży zrobiliśmy nad… Adriatykiem. Wspaniały czas! Na pięknej plaży, nieobleganej jeszcze o tej porze roku, zażyliśmy słonecznej kąpieli, niektórzy także morskiej.

Następnie, pokrzepieni na ciele, udaliśmy się na spotkanie ze św. Antonim Padewskim.

Odbyliśmy krótki spacer przez Prato della Valle do Bazyliki wybudowanej na Jego cześć i nazwanej przez mieszkańców Il Santo, czyli Święty. Nawiedziliśmy grób Świętego, barokową Kaplicę Relikwii oraz podziwialiśmy wspaniałą architekturę kościoła, kryjącą w sobie urok różnych, architektonicznych stylów. Oczywiście był także czas na osobistą, indywidualną modlitwę.

Po zakończonym zwiedzaniu, dotarliśmy do hotelu na ostatni nocleg.

Po obiadokolacji spotkaliśmy się, aby podzielić się tym, co przeżyliśmy podczas tych niezwykłych dni, bardzo wymagających, niosących ogrom różnych wrażeń – pięknych ale czasem też trudnych, kiedy uczyliśmy się siebie nawzajem, staraliśmy się być dla siebie  cierpliwi, wyrozumiali i wspierać się nawzajem. Na pewno staliśmy się sobie bliżsi, zawiązały się więzi przyjaźni.

Dokonało się to, co wcześniej wydawało się bardzo trudne, ale za wstawiennictwem  Jana Pawła II, jak widać, możliwe. Otrzymaliśmy  więcej niż się spodziewaliśmy. Spełniły się marzenia wielu z nas i urosła nasza nadzieja!

Bogu niech będą dzięki ! Również za szczęśliwą podróż do naszych domów!

Dziękujemy Panu Wojtkowi za wspaniałe przewodnictwo, uśmiech, serdeczność i wyrozumiałość, Panom Kierowcom za profesjonalną jazdę (zwłaszcza na Mentorellę po śliskiej i zamglonej drodze), Organizatorom Pielgrzymki – Basi i ks. Tomaszowi, za odwagę w podejmowaniu decyzji i zaufanie Bożej Opatrzności oraz św. Janowi Pawłowi II.

Bóg zapłać!

Majowe spotkanie (19.05) było wyjątkowe – świętowaliśmy trzecią rocznicę powstania naszego duszpasterstwa. Barka, pomimo iż jest jeszcze młodą grupą, dynamicznie się rozwija. W niedzielne ciepłe popołudnie do Białej Sali przybyli liczni Barkowicze, na których czekały pięknie nakryte stoły ze wspaniałymi przysmakami. Pani Janina mama Artura przygotowała dla nas pyszny tort, ciasta, owoce, a pani Lucyna przywiozła pachnące górskie sery – oscypki. Był też rocznicowy szampan bezalkoholowy, którym wznosiliśmy toast.

Spotkanie rozpoczęliśmy od wspólnej modlitwy – Litanii Loretańskiej –do Matki Bożej w miesiącu Jej poświęconym.

Potem nastąpiła ważna część tego spotkania: relacja, wspomnienia ze wspaniałej pielgrzymki do Włoch śladami naszego Patrona Jana Pawła Wielkiego. Opowieściom towarzyszyła prezentacja zdjęć z pielgrzymki. Uczestnicy mieli możliwość przeżyć jeszcze raz wiele pięknych chwil i podzielić się wrażeniami, a te osoby które nie wzięły udziału w pielgrzymowaniu mogły w ten sposób poznać miejsca i wydarzenia, które miały wtedy miejsce (obszerna relacja z pielgrzymki znajduje się już w naszej zakładce na internetowej stronie Sanktuarium). Jako zwieńczenie  tej części spotkania wszyscy uczestnicy otrzymali pamiątkowe różańce poświęcone przez Ojca Świętego Franciszka i przekazane Księdzu Kustoszowi podczas środowej audiencji, w której uczestniczyła Barka.

Ponieważ było to spotkanie rocznicowe był również tort, poczęstunek, rozmowy  i tańce.., a także podziękowania dla organizatorów – Basi i Księdza Tomasza za wysiłek włożony w organizację tej niezwykłej pielgrzymki oraz świętowanie 27 urodzin Agnieszki i I Komunii świętej Mateusza.

Spotkanie zakończyliśmy udziałem we Mszy świętej dziękując za ten mały jubileusz i piękny czas pielgrzymowania.


Centrum formacji służby liturgicznej Archidiecezji Krakowskiej

Kurs Nadzwyczajnych Szafarzy Komunii Świętej

Zgodnie z dekretem obowiązującym w naszej Archidiecezji wiek mężczyzn, których księża proboszczowie mogą przedstawić do przygotowania dla podjęcia tej posługi został określony na 25 do 65 lat.

Kandydaci

Kościół stawia nadzwyczajnym szafarzom Komunii św. wysokie wymagania. Winni oni wyróżniać się dojrzałością wiary, zdrową pobożnością eucharystyczną i intensywnym życiem sakramentalnym, wzorowym życiem moralnym i solidnością w życiu małżeńskim, rodzinnym, zawodowym i sąsiedzkim oraz odpowiednimi kwalifikacjami intelektualnymi, sprawnością psychiczną i fizyczną, aktywnym uczestnictwem w życiu parafialnym, poważaniem u wiernych, a także innymi pozytywnymi cechami charakteru, takimi jak otwarta i służebna postawa wobec drugich, serdeczność i łatwość nawiązywania kontaktu z chorymi i ludźmi w podeszłym wieku. By uniknąć podejrzenia o niską motywację, nadzwyczajni szafarze Komunii św. nie mogą być jednocześnie politykami, biznesmenami ani tzw. działaczami społecznymi o wątpliwej moralności.

Kurs obejmuje siedem zjazdów formacyjno – dydaktycznych i trzydniowe rekolekcje.

Formacja

Przedłużenie misji na kolejny rok dla posługi nadzwyczajnych szafarzy Komunii św. w Archidiecezji Krakowskiej będzie odbywało się na podstawie przedłożonej opinii ks. proboszcza i udziału w rekolekcjach.

Formacja stała odbywa się przede wszystkim w parafii, w której nadzwyczajny szafarz Komunii św. spełnia swą posługę. Poza tym jest zobowiązany raz w roku uczestniczyć w rekolekcjach prowadzonych specjalnie dla nich, uczestniczyć w spotkaniach formacyjnych nadzwyczajnych szafarzy w rejonie (jesienią i na wiosnę), uczestniczyć w diecezji w Pielgrzymce do grobu patrona nadzwyczajnych szafarzy Komunii św. Archidiecezji Krakowskiej św. Stanisława Kazimierczyka – 5 maja (w liturgiczne wspomnienie), w procesji św. Stanisława z Katedry na Wawelu na Skałkę, Pielgrzymce Służby Liturgicznej na Mszę św. Krzyżma świętego w Wielki Czwartek oraz w styczniowym opłatku u Księdza Arcybiskupa.

Nadzwyczajni szafarze Komunii św. (o ile to możliwe) włączają się w coroczne Święto Miłosierdzia w Łagiewnikach (II Niedziela Wielkanocna) i Archidiecezjalną Pielgrzymkę Rodzin do Kalwarii Zebrzydowskiej (wrzesień), jak również tam, gdzie są potrzebni z posługą.

Szkoła Ceremoniarza Parafialnego

Kurs Ceremoniarza Parafialnego w naszej diecezji ma na celu przygotowanie ministrantów Słowa Bożego (lektorów) do następujących zadań:

  • pomoc w kierowaniu asystami liturgicznymi w parafii podczas Mszy św. w niedzielę, podczas uroczystości i innych nabożeństw;
  • pomoc w sprawowaniu opieki nad małymi grupami kandydatów, ministrantów i lektorów (szczególnie w parafiach, gdzie posługuje jeden ksiądz);
  • prowadzenie spotkań teoretycznych oraz praktycznych ćwiczeń z liturgii w grupach służby liturgicznej;
  • czuwanie nad przebiegiem służby Bożej w ciągu całego tygodnia;
  • dbanie o dyscyplinę, porządek i ciszę w zakrystii;
  • pełnienie posługi animatora w czasie rekolekcji parafialnych i ministranckich;
  • pomoc w asystach w czasie uroczystości diecezjalnych;

Informacje

  1. Kurs Ceremoniarza Parafialnego przeznaczony jest dla ministrantów słowa Bożego (lektorów) przejawiających pewien stopień dojrzałości (I klasa ponadpodstawowa) i zainteresowania liturgicznego.
  2. Kurs trwa 1 rok.
  3. Błogosławieństwo Ceremoniarzy Parafialnych odbywa się podczas uroczystej Mszy św. w Katedrze św. Stanisława BM i św. Wacława na Wawelu.
  4. Aby uzyskać dyplom ukończenia Kursu należy spełnić następujące warunki:
  • obecność na wszystkich zajęciach (stacjonarnych – 10 zjazdów w formie wykładów i ćwiczeń wyjazdowych – tygodniowe warsztaty);
  • uzyskanie pozytywnych ocen z przedmiotów wykładanych na KCP;

Ceremoniarze Parafialni posługują nie tylko w swoich rodzinnych parafiach, ale również przy rozmaitych uroczystościach diecezjalnych.

Odpowiedzialny: Archidiecezjalny Duszpasterz Służby Liturgicznej

ks. Ryszard Kilanowicz
ul. Franciszkańska 3
31-000 Kraków
e-mail: ddsl@diecezja.pl
tel: 880 708 839