Domowy Kościół jest wspólnotą małżeństw sakramentalnych, które chcą trwać przy Bogu, rozwijać się duchowo i w małżeństwie dążyć do świętości, a jednocześnie nawiązywać znajomości i przyjaźnie z innymi rodzinami katolickimi. Naszym wzorem jest Święta Rodzina z Nazaretu.

Wspólnota Domowego Kościoła stanowi gałąź rodzinną Ruchu Światło – Życie, powołanego do istnienia pod koniec lat sześćdziesiątych dwudziestego wieku przez sł. B. ks. Franciszka Blachnickiego. Pracując nad materiałami formacyjnymi dla małżeństw, ks. Blachnicki pragnął, aby „każda rodzina chrześcijańska stanowiła kościół w miniaturze – eklezjolę”.

Duchowość małżeńska proponowana w ramach Domowego Kościoła jest realizowana poprzez przyjęcie elementów formacyjnych, nazywanych zobowiązaniami. Są to przejęte z Ruchu Équipes Notre-Dame: modlitwa osobista, regularne spotkanie ze Słowem Bożym, modlitwa małżeńska i rodzinna, comiesięczny dialog małżeński i wynikająca z niego reguła życia (systematyczna praca nad sobą) oraz uczestnictwo w rekolekcjach formacyjnych. Nie są one celem samym w sobie, ale środkiem do celu. Ich realizowanie odbywa się przez wspólny wysiłek małżonków, podejmujących i wypełniających poszczególne zobowiązania oraz poprzez wzajemną pomoc małżeństw w kręgu w dążeniu do Chrystusa.

Wielkim przyjacielem Ruchu był biskup krakowski Karol Wojtyła, który chętnie wspierał działania ks. Franciszka, który już jako papież Jan Paweł II mówił do rodzin:

A zatem, drogie rodziny chrześcijańskie, przyjmujcie z ufnością łaskę jubileuszową (…), biorąc przykład z rodziny z Nazaretu: choć była ona powołana do misji jedynej w swoim rodzaju, szła tą samą co wy drogą, pośród radości i cierpień, modlitwy i pracy, nadziei i dręczących niepokojów, zawsze głęboko wierna woli Bożej. Niech wasze rodziny stają się coraz bardziej prawdziwymi „kościołami domowymi”, które każdego dnia zanoszą do Boga modlitwę uwielbienia i promieniują na całe społeczeństwo dobroczynną i odradzającą miłością.

 (Homilia wygłoszona podczas Mszy św.

z okazji Jubileuszu Rodzin, Rzym, 15 października 2000).

Włączamy się do Ruchu, aby wzajemnie sobie pomagać tam, gdzie „równi usługują równym” i nieustannie uczymy się jak budować prawdziwą jedność w małżeństwie oraz jak wychować dzieci w wierze chrześcijańskiej.

Spotykamy się raz w miesiącu w małych grupach (liczących 4 – 7 małżeństw) z księdzem moderatorem. Przez wspólną modlitwę, dzielenie się swoją wiarą i doświadczeniami wspomagamy się wzajemnie w kształtowaniu naszych rodzin.

Obecnie przy Sanktuarium formują się 4 kręgi Domowego Kościoła. Spotykamy się też w pierwszą niedzielę miesiąca na wspólnej Eucharystii o godz. 11.00.